« . . . مذهب شيعه اثنى عشرى داشته و به عقيده نگارنده انتساب ايشان به سلسله « اهل حق » موردى ندارد ، زيرا توجه به محل جغرافيايى زادگاه « سيد » اهالى آنجا همه شيعه هستند و غور در اشعارش به ما اين شناخت را مىدهد .
. . . ديوان سيد يعقوب ماهيدشتى شامل نمونههايى از غزليات ، قصايد ، مسمّطات ، معما ، رباعيات و مثنويات توسط محمد على سلطانى به خط خوشنويس ارجمند خانم فريبا مقصودى در سال 1363 به چاپ رسيده است . » « 1 »
سبك شعرى
وى در سرودن شعر به زبان فارسى از سبك عراقى سود مىجسته و با دقيقههاى كلامى و فنون ادبى آشنايى كاملى داشته و در بديههسرايى نيز مشهور بوده است .
دامنه تاثير آثار عاشورايى
متاسفانه به دليل دسترسى نداشتن به ديوان اشعار وى ، سخن گفتن در اين زمينه دشوار است ، ولى با عنايت به منزلت شاعر در بين مردم طبعا آثار ماتمى او در آنان تاثيرگذار بوده و از مرثيه عاشورايى او كه در باغ هزار گل آمده مىتوان دريافت كه آثار ماتمى او از ساختار محكم و غناى محتوايى برخوردار بوده است .
برگزيده آثار عاشورايى
در باغ هزار گل يك رباعى و يك بند از تركيببند عاشورايى او آمده است كه عينا نقل مىكنيم :
« . . . گويا در مجلسى كه به مناسبت عزاى سرور شهيدان حسين بن على - عليه السلام - برگزار شده ، از سيد مىخواهند كه شعرى در خصوص آن مجلس بگويد . او نيز بداهه سرود :
رباعى
اين طرفه سماور كه به خود تاب دهد * مىجوشد و از دو ديده سيلاب دهد
در ماتم بيدستى عباس على * سقّاى حسينيه شده آب دهد ! « 2 » »
هامش
( 1 ) . باغ هزار گل ( تذكره سخنوران كرمانشاهان ) به كوشش فرشيد يوسفى ( فرهنگ خانه اسفار ، بىتا ) ، ص 740 و 741 .
( 2 ) . همان ، ص 742 و 743 .