نور رشحه « 1 » عرقى پيدا شد . پس به هر قطرهاى از قطرات عرق آن نور ، حق سبحانه و تعالى ، روح پيغمبرى را آفريد . بعد از آن ، چون آدم را خلق فرمود ، آن نور را در وجود او تركيب كرد و اثر شعاع آن در پيشانى آدم مىدرخشيد « و بعد از آدم » « 2 » [ به ] شيث عليه السّلام نقل كرد و همچنين از « پشتها » « 3 » پاكيزه به رحمهاى پاكيزه انتقال مىكرد تا آن زمان كه به پدر من عبد الله رسيد و از پشت عبد الله به رحم آمنه انتقال كرد و من متولد شدم ، پس من خاتم پيغمبران و رسول خداوند عالميانم . همچنين بود ابتداى آفرينش پيغمبر تو اى جابر . « 4 »
و در حديث ديگر آمده كه آن حضرت فرمود : از عيوب جاهليت هيچ عيب و قدح در نسب من نيست و از پدر مادر من تا به آدم هرگز هيچ پدر و مادرم به حرام به يكديگر نرسيدهاند ، و همه حلال بوده .
و نسب حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بدين موجب است : محمد بن عبد الله بن عبد المطّلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصى بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لؤى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان .
تا بدينجا هيچ خلافى ميان اهل نسب نيست و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه ، نسب را از عدنان نگذرانند ، زيرا كه در بالاى عدنان اختلاف بسيار است و ما آنچه صحيح بود و متفق عليه ، ياد كرديم و آنچه اختلاف در آن كردهاند موقوف داشتيم تا از خطر افتراء در آن نسب عظيم صحيح آمن باشيم .
المتلألئ فى سرّة البطحاء كالبدر التّمام
آن حضرت درخشنده [ است ] در ناف بطحا كه عبارت از عين مكه است ، همچون ماه شب چهارده كه تمام است .
هامش
( 1 ) . در « م » : وشيجه . در روايتى كه مشابه روايت متن است ، تعبير « رشح ذلك النور » آمده است .
( 2 ) . از « غ » .
( 3 ) . از « غ » .
( 4 ) . نك : بحار الانوار ، ج 25 ، ص 21 .