آن حضرت باشد ، چنانچه خليل لقب ابراهيم است . بر اين تقدير ، معنى آن باشد كه آن حضرت حبيب است ، و ما را به دو نسبت داده است ، زيرا كه ما امّت مرحوم آن حضرتيم ، پس [ حبيب ] ما باشد .
و شفيعنا
و شفاعت كنندهء ما روز قيامت .
شفيع مشتق از شفاعت ، و اصل شفاعت از شفع است كه گوئيا كسى كه از جهت كسى شفاعت مىكند زوج او شده تا او را مدد كند و نجات بخشد . و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله شفاعت كنندهء ما است روز قيامت ، چنانچه در حديث وارد شده كه من اول كسىام كه روز قيامت شفاعت كند و من اول كسىام كه شفاعت او را قبول كنند و اكثر علما بر آنند كه شفاعت حق است و بندگان گناهكار را روز قيامت پيغمبران شفاعت كنند و حق تعالى شفاعت ايشان بپذيرد و از عذاب ايشان را نجات كرامت فرمايد ، ان شاء الله .
السيّد السّند
آن حضرت سيد و مهتر و سند و محل اعتماد و وسيلهء بندگانست .
و اين اشارت به القاب آن حضرت [ است ] و چون سابقا مذكور شد كه آن حضرت سيّد ما است ، اكنون بيان كرده مىشود كه او سيد مطلق است و مهتر و پيشواى همگنان على الاطلاق است و ذات آن حضرت بدين لقب مخصوص است . و نيز آن حضرت عليهما السّلام محل اعتماد و سند امّت خود است نزد حضرت حق جلّ و علا ، پس آن حضرت سند باشد .
البشير النّذير
آن حضرت بشارت دهندهء مؤمنان است به نعيم آخرت و فوز دنيا و ترسانندهء كافران و منافقان است از عذاب آخرت نكال دنيا .
و بشير است ؛ و اصل بشارت رسانيدن خبر خوش است كه از خوشى آن اثر فرح در بشره پيدا شود و نذير به معناى منذر است ؛ و نذارت ، رسانيدن خبر