پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله هادى ماست به حق تعالى و هر كسى را خداى تعالى راه نمايد و طريق نجات دنيا و آخرت يا بشارت هدايت او حاصل گردد ، او مهتر آن كس خواهد بود يا آن كه مراد از تمامى موجودات حادثه باشد ، زيرا كه تمامى موجودات ، حادثه باشد ، زيرا كه تمامى پرتو نور وجود اوست .
و نبيّنا
و پيغمبر ما .
و نبىّ در لغت عرب مشتق از نبؤ است به معنى ارتفاع و بلندى ، زيرا كه مرتبهء پيغمبر بلند و مرتفع است ؛ يا از نبأ است به معنى خبر ، زيرا كه خبر دهنده است از خداى تعالى ؛ و در شريعت ، نبىّ كسى است كه خداى تعالى او را برگزيده به رسانيدن خبر از نزد او به بندگان و اگر آن كس خبر خداى تعالى را از خواب و الهام مىداند او را نبىّ تنها گويند و اگر جبرئيل عليه السّلام به دو وحى و الهام مىآورد او را رسول مىگويند و اگر كتابى بر او نازل شده او را رسول صاحب كتاب ؛ و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله پيغمبر مرسل صاحب كتاب است به ما كه تمامى انسايم و به جن هم مبعوث است .
و حبيبنا
و محبوب و دوست داشته شده ما .
ما و حبيب كسى است كه او را دوست دارند ؛ و مراد از آن كه آن حضرت حبيب ما است ذو وجه مىتواند بود ، اول آن كه آن حضرت محبوب دلهاى مؤمنان است و در حديث است كه آن حضرت فرمودند : مؤمن نيست يكى از شما تا آن زمان كه مرا دوستر دارد ، از نفس و فرزندان و تمامى مؤمنان . و به موجب اين حديث محبت آن حضرت بر تمامى مؤمنان واجب است ؛ و مراد از اين محبت ، نه محبت ميل و شهوت و محبت و عطوفت و مهربانى است ، بلكه محبت تعظيم و متابعت است و مؤمن بايد كه تعظيم آن حضرت و متابعت او را مقدم دارد بر تعظيم متابعت همه كس . وجه دوم آن كه حضرت حبيب الله است . پس حبيب لقب