يا رب » « 1 » و چندان بفرمود كه نفس تنگ « 2 » شد . « ديگر فرمود يا رب يا رب و چندان فرمود كه نفس آخر شد » « 3 » بعد از آن فرمود : اى پروردگار ! مرا طعام فرما از انجير و انگور و جامههاى من كهنه است مرا جامهء تازه بده ، فى الحال سلّه « 4 » پيدا شد از انجير تازه و انگور . در آن موسم بر روى زمين اصلا انجير تازه و انگور نبود ؛ و دو برد يمانى تازهء دوخته هم حاضر شد . آن حضرت شروع در خوردن انجير و انگور فرمود و با من فرمود : بسم اللّه از اين انگور بخور . من از آن انجير و انگور بخوردم و هرگز هيچ ميوه بدان لذّت نخورده بودم . چون از خوردن فارغ شد آن هر دو برد بپوشيد و جامههاى كهنه خود برداشت و از كوه به شيب فرمود و در درگاه مسجد ، درويشى ايستاده بود ، بردهاى كهنه را بدان درويش داد . و آثار و اخبار در كرامات آيات آن حضرت بسيار است .
النّاظر على أهل ولائه بالقلب الواقف الرّاحم
آن حضرت ناظر و مطّلع است بر اهل و لا و محبت خود به دل واقف رحمكننده .
و اين اشارتست بدانچه روايت كردهاند كه آن حضرت هميشه بر احوال شيعه و موالى خود مطلع و ناظر بوده و در شدايد مراعات ايشان مىفرموده و بدانچه موجب مضرّت و زحمت ايشان باشد پيشتر اعلام مىفرموده ؛ و از آن تحذير مىنموده . صاحب كشف الغمه فى مناقب الائمه در كتاب خود روايت كرده كه على بن يقطين از مقربان نزديكان هارون الرشيد بوده و در باطن از شيعه و محبان امام موسى عليه السّلام ؛ و پيوسته در پوشيده مكاتبات بدان حضرت نمودى خمس مال خود فرستادى و هر طرفه و تبركى كه او را حاصل شدى جهت حضرت امام روانه مدينه گردانيدى . نوبتى هارون الرشيد ، على بن يقطين را خلعتهاى فاخر عطا فرمود از جمله فوطه « 5 » از خرشكى كه تمامى آن را به طلا بافته بودند و آن فوطه خاصّه خلفا بود
هامش
( 1 ) . از « م » .
( 2 ) . در « غ » : آخر
( 3 ) . از « غ » .
( 4 ) . سبد و زنبيلى كه طعام و جامه و اشباه ديگر در آن نهند . ( معين )
( 5 ) . در متن عربى اين خبر « الدراعه » آمده است : جبّه ، بالاپوش و ايضا نوعى جامه دراز كه زاهدان