ديگر آن حضرت را نديدم هر چند طلب كردم تا به مكه رسيدم . شبى در [ كنار ] كعبه او را ديدم كه نماز مىگذارد و تمامى اندام مبارك و اعضاى شريفش مىلرزيد و اشك از چشم مباركش روان بود توقف كردم و مترصد بودم و آن حضرت همه شب نماز گذارد . چون از نماز صبح فارغ شد طواف كعبه فرمود و از مسجد بيرون آمد . خلايق از اطراف دويدند و بر آن حضرت سلام مىكردند و غلامان و حواشى بسيار نزد آن حضرت حاضر شدند . پرسيدم كه اين چه كسست ؟ گفتند : اين سيد زمان ، امام موسى كاظم عليه السّلام است . دانستم كه آن از آثار اهل البيت و كرامت ايشانست . « 1 »
صاحب الآيات و الكرامات و المكارم
آن حضرت صاحب آيتها و نشانهاست كه دلالت بر امامت آن حضرت مىكند .
و صاحب كرامتها كه خداى تعالى بندگان خود را بدان مخصوص مىسازد و صاحب مكرمتها و بزرگىهاى حسبى نسبى است .
و اين اشارتست به آيات و كرامات و عجائب كه جميع از مكارم و خصال آن حضرت [ است . ]
روايت كردهاند از يكى از محبان اهل بيت كه او گفت كه ، در وقتى كه ميان اهل شيعه اختلاف بود در آنكه بعد از امام جعفر كيست ؛ بعضى مىگفتند اسماعيل است و بعضى مىگفتند موسى است ، من نزد حضرت امام موسى رفتم . او فرمود : يك ريگ بياور تا ترا نشانه بنمايم . من ريگى همچو سنگ ريزه نزد آن حضرت بردم . آن حضرت انگشترى مبارك خود را بر آن نهاد ؛ فى الحال مهر بگرفت ؛ فرمود : امام كسيست كه همه چيز در طاعت او باشد همچنانكه اين سنگ ، با وجود صلابت ، فى الحال اثر مهر گرفت چنانچه مشاهده نمودى .
ديگر يكى از محبان اهل البيت روايت كرد كه نوبتى در مكه به كوه ابو قبيس برفتم ، ديدم كه امام موسى نماز مىگزارد و چون از نماز فارغ شد گفت : يا اللّه يا اللّه « يا اللّه
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ، ج 2 صص 213 - 215 ؛ الفصول المهمة ص 233 .