[ اينكه ] خداى تعالى آن را نصب كرده است از بهر خلق چنان كه مرا نصب كرد رسول صلى اللّه عليه و آله ، گفت : يا على ، تو به منزلت كعبهاى ، به دو آيند و او به كس نرود .
گفتند : اين هم حجت تو است . بعضى بازگرديدند و استغفار كردند و و چهار هزار بر ارتداد ، مصر بايستادند .
و آن قوم بودند كه در نهروان بودند و حرب كردند ، و ايشان را بكشت و به دوزخ ابد رفتند .
اصبغ بن نباته گويد : عبد الله بن كوا پيش امير المؤمنين على آمد و گفت : يا امير المؤمنين در قرآن آيتى هست كه دل من سخت كرده است و من به شك افتادم درين امير المؤمنين گفت : مادر به مرگ تو نشيناد ، كدام آيت ، [ گفت ] قوله تعالى :
« وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ »
اين صفت چيست و صلاة و تسبيح كدام است .
گفت : يا بن كوا ، خداى تعالى ملائكه بر صورتهاى مختلف آفريده است و خداى را فرشتهاى هست بر صورت خروس اسفيد ، خار پاى او در زير زمين هفتم و عرفش زير عرش . و عرف آن پوست دو شاخ سرخ باشد كه بر سر دارد ، پرى به مشرق از آتش و پرى به مغرب از برف . چون وقت نماز باشد بر پاى بايستد و گردن بلند كند از زير عرش بالها بر هم زند چنان كه خروسان بر هم زنند در خانههاى شما ، آتش برف را نمىگدازاند و نه برف آتش كشد . پس ندا كند :
« اشهد ان لا إله الا اللّه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ، سيد انبياءست و وصى او سيد اوصياء سبوح و قدوس رب الملائكة و الروح . چون خروسان آواز او بشنوند در خانههاى شما پرها بر هم زنند و چنان كه او مىگويد ايشان مىگويند ، و اين معنى قول خداى تعالى است ،
كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ
يعنى خروسان زمين .
و اصبغ بن نباته گويد : عبد اللّه بن الكوّاء از امير المؤمنين عليه السلام سؤال كرد ، گفت : مرا خبر ده از آنكه به روز بيناست و به شب بينا و از آنكه به روز كور