بر در چهارم نوشته بود : لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه ، على ولى اللّه . هر كه ايمان به خداى دارد و روز قيامت ، مهمان عزيز دارد ، هر كه ايمان به خداى دارد و روز قيامت با مادر و پدر نيكى كند ، هر كه ايمان به خداى دارد و روز قيامت خير كند و خاموش باشد ؛
بر در پنجم نوشته بود : لا إله الا اللّه ؛ محمد رسول اللّه ، على ولى اللّه . هر كه خواهد كه خوار نشود كس خوار نكند ، و هر كه خواهد كه او را دشنام ندهند كس را دشنام ندهد ، و هر كه خواهد كه برو ظلم نكنند بر كس ظلم نكند ، و هر كه خواهد كه دست بر عروهء وثقى زند در دنيا و آخرت دست در قول لا إله الا اللّه و محمد رسول اللّه و على ولى اللّه زند ؛
بر در ششم نوشته بود : لا إله الا اللّه ، محمد رسول اللّه و على ولى اللّه . هر كه خواهد كه گورش فراخ باشد مسجد پاك كند ، و هر كه خواهد كه كرم او را در زير زمين نخورد مسجد بروبد . هر كه خواهد كه لحدش روشن شود مسجد روشن كند يعنى به چراغ . هر كه خواهد كه در زير زمين نپوسد فراش از بهر مسجد بخرد يعنى : چيزى در مسجد بگستراند :
بر در هفتم نوشته بود : لا إله الا اللّه ، محمد رسول اللّه ، على ولى اللّه . سپيدى دل در چهار خصال بود : پرسش بيماران و به جنازه رفتن و كفن مرده و قرض گزاردن ،
بر در هشتم نوشته بود : لا إله الا اللّه ، محمد رسول اللّه ، على ولى اللّه . هر كه خواهد كه در اندرون بهشت رود از اين درهاى هشتگانه ، دست در چهار خصلت زند : صدقه دهد و اخلاق كند نيكو با مردم ، و مردم نرنجاند و سخاوت پيشه كند « 1 »
اما چون بر درهاى دوزخ رفتم ، بر در اول نوشته بود اين سه كلمه :
لعنت بر دروغ زنان باد و لعنت بر بخيلان و لعنت بر ظالمان باد ،
هامش
( 1 ) در اصل : پيشه كرد .