و هر كه از آن بازپس ايستد آتش او را در ربايد و آن حظ او باشد از آتش دوزخ .
ابن شهاب روايت كند از عروة ، از عايشه كه او گفت كه ابو طالب و خديجه وفات يافتند پيش از وجوب نماز جنازه .
ابو بشر روايت كند از ابو برزه از حسن بن ما شاء اللّه ، از پدرش ، گفت از على بن محمود بن ميثم شنيدم ، گفت از پدر شنيدم ، گفت : از امير المؤمنين عليه السلام شنيدم ، كه گفت : ابو طالب تبع عبد المطلب بود در همه احوال ، چون از دنيا برفت بر ملت عبد المطلب بود ، و مرا وصيت كرد كه او را در گور عبد المطلب دفن كنم . و امير المؤمنين گفت : رسول را ، عليهما السلام ، خبر دادم ، گفت : برو دفنش كن چنان كه فرموده است . او را [ 598 پ ] بشستم و در كفن پيچيدم و به حجون بردم و گور عبد المطلب نبش كردم و سنگ از لحد برگرفتم ، رويش در قبله بود ، خداى را شكر كردم و روى ابو طالب به قبله كردم و خشت بر وى راست كردم و من وصى اوصياء و وارث بهترين اولياام .
پس ميثم گفت : به خدا كه امير المؤمنين و پدران وى جز از خداى تعالى نپرستيدند تا آن وقت كه وفات يافتند .
علاء بن الفضل روايت كند كه ابو طالب در آخر سال دهم از مبعث رسول وفات يافت ، و رسول را آن وقت پنجاه سال بود ، و در آن وقت دو مصيبت بر رسول صلى اللّه عليه و آله جمع شد : موت ابو طالب و موت خديجه .
ابو بشر روايت كند از محمد بن هارون از حارث بن اسامة ، از محمد بن سعد واقدى ، از محمد بن صالح ، و عبد الرحمن بن عبد العزيز كه خديجه به سه سال پيش از هجرت رسول صلى اللّه عليه و آله وفات يافت در ماه رمضان و او را شصت و پنج سال بود و در حجون دفنش كردند .
عروة بن الزبير گويد : ابو طالب پيش از هجرت رسول صلى اللّه عليه - و آله به سه سال وفات يافت . و محمد بن سعيد روايت كند از محمد بن عمر كه
نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — صفحة 120
مساهمون: محمد بن حسين رازي
ص١٢٠