و جفا و شدت و رخاء ، از حضرت ايزد تعالى و از بيم عذاب او خايف و هراسان و از ياد شدت عقاب او نالان و گريان باشند .
اين طايفه را در آخرت ، مغفرت و اجر بسيار در نزد غفّار است و اعداى ايشان داخل سعير نيران و دوزخ تابان گردند ؛ و پيوسته شهيق و زفير جهنّم كه عبارت از شعلات نيران و شرارهء لهيب آن است به اعداى اوليا حقّ و اصل و متلاصق است .
و چون جمعى از اعداى اولياء ايزد اكبر داخل درك السّقر گردند ، طايفهاى از آن ملعونان كه پيشتر از ايشان داخل آن مكان خوارى و محل ذلّت و خاكسارى گشته باشد ، به لاحقين لعنت و نفرين كنند و گويند كه شما نيز از جمله ظالمان آل محمد و خائنان دين حضرت رسول امجد بوديد كه لعنت خداى بر شما باد .
و نيز دشمنان ائمه و اعادى اولياى واهب العطيه جمعى باشند كه هرگاه فوجى از آن قوم گمراه داخل دوزخ گردند ، از روى حزن با ناله و آه به خزانهء آرامگاه خود التماس تخفيف عذاب و از كثرت عطش و حرارت استدعاى جرعهء آب نمايند . خزنهء نيران در جواب مستغائيان گويند كه : اى قوم نادان مگر شما را در دار دنيا هادى و نذير و دليل و بشير نبود ؟ !
[ يعنى چنانچه حضرت عزّ و جلّ انبياء و رسل و ائمة السّبل به جهت ارشاد و هدايت ساير عباد ارسال داشته و تعليم شرايع احكام و دين همگى انام نموده ، البته شما را نيز به تعليم حقايق دين و اعلام آداب احكام شرع سيّد المرسلين و آل او صلوات اللّه عليهم اجمعين ارشاد نمود . چرا اطاعت اوامر و نواهى حضرت رسالت پناه و اوصياى آن حضرت كه اولياى حضرت الهىاند ننموديد و از فرمان لازم الاذعان ايشان تخلّف و انحراف و تمرّد و اعتساف فرموديد ؟
الحال جزاى شما و پاداش عمل متمرّدين همين است ] .
اى معشر مردمان ! مسافت ميان دوزخ و جنّت به غايت قريب است . الحذر ! الحذر ! دشمن ما كسى است كه حضرت الهى او را
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 1637
مساهمون: لسان الملك سپهر
ص١٦٣٧