افيقوا بنى عمّنا و انتهوا * عن الغىّ من بعض ذا المنطق
و الّا فانّى اذا خائف * بوائق فى داركم تلتقى
كما ذاق من كان من قبلكم * ثمود و عاد و من ذا بقى
و هم ابو طالب فرمايد :
و اعجب من ذاك فى امركم * عجائب فى الحجر الملصق
بكفّ الّذى قام من خبثه * الى الصّابر الصّادق المتّقى
فاثبته اللّه فى كفّه * على رغمة الخائن الاحمق « 1 »
قد أشهر عن عبد اللّه المأمون ، انه كان يقول : اسم ابو طالب و اشار اليه بقوله :
نصرت الرّسول رسول المليك * ببيض تلألأ كملح البروق
اذبّ و احمى رسول الاله * حماية حام عليه شفيق
و ما ان ادبّ لاعدائه * دبيب « 2 » البكار « 3 » حذار الفنيق « 4 »
و لكن ازير لهم ساميا * كما زار ليث بغيل مضيق
هم ابو طالب فرمايد : هنگامى كه رسول خداى با على نماز مىگزاشت ، ابو طالب با جعفر طيّار فرمود : صل يا بنيّ جناح ابن عمّك پس جعفر فرمانبردار شد و به نماز ايستاد ، چنان كه از يك سوى پيغمبر على و از جانب ديگر جعفر به او اقتدا كردند :
انّ عليّا و جعفرا ثقتى * عند ملمّ الزّمان و النّوب « 5 »
لا تخذلا و انصرا ابن عمّكما * اخى لامّى من بينهم و ابى
و اللّه لا اخذل النّبىّ و لا * يخذل من نبىّ ذو حسب
و نيز از اشعار ابو طالب است كه خطاب با پيغمبر مىكند و امر مىكند به اظهار دعوت :
هامش
( 1 ) . در اين سه شعر ابو طالب اشارة به حكايت ابو جهل مىكند ؛ و آن چنان بود كه : ابو جهل سوگند ياد كرد كه هرگاه پيغمبر را در نماز ديدم ، سر او را با سنگ نرم خواهم كرد . پس سنگى برداشته و هنگام نماز به نزديك رسول خدا آمد و چون دست برافراخت ، سنگ به دستش چسبيد و دستش به گردن غل گشت .
( 2 ) . دبيب : آهسته راه رفتن .
( 3 ) . به كار : شتران جوان .
( 4 ) . فنيق شتر نر . مقصود اين است كه : من در حمايت رسول خدا چون شتران جوان نرمرفتار نيستم بلكه مانند شير به دشمنان او حمله مىكنم .
( 5 ) . ملم الزمان و النوب : پيشآمدهاى سخت و دشوار روزگار