نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ
« 1 » .
يعنى : « و اگر همهء درختان روى زمين قلم شوند و دريا مركب و هفت درياى ديگر به كمكش بيايند ، كلمات خدا پايان نمىيابد » .
و قدرتش نيز همين طور ، بنا بر اين هيچ مقدورى - هر چه بزرگ باشد - از حيطهء قدرتش خارج نيست ، مورچه و زنبور ، طفل شيرخوار و عرش عظيم ، موجود لطيف و موجود جسمانى و بالاخره هر بزرگ و كوچكى نزد او مساوى است كه :
-
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
« 2 » .
يعنى : « او بر هر كارى تواناست » .
-
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ
« 3 » .
يعنى : « آفرينش همهء شما و باز ، زنده كردنتان ، تنها مانند زنده كردن يك تن است » .
-
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
« 4 » .
يعنى : « چون خدا بخواهد چيزى را بيافريند ، فرمانش اين است كه مىگويد :
موجود شود ، پس موجود مىشود » .
70 - « المبين » :
يعنى او از طريق آثار قدرت و آياتى كه ظاهركنندهء حكمت اوست ، آشكار و روشن است ، او كسى است كه تدبيرش را ظاهر و بيانش را واضح نموده است .
71 - « المقيت » :
يعنى مقتدر .
در بارهء « زبير بن عبد المطلب » گفته شده :
و ذى ضغن كففت النّفس عنه * و كنت على مساءته مقيتا
هامش
( 1 ) سورهء لقمان ، آيهء 27 .
( 2 ) سورهء مائده ، آيهء 120 .
( 3 ) سورهء لقمان ، آيهء 28 .
( 4 ) سورهء يس ، آيهء 82 .