64 - « الباسط » :
اوست كه روزى را مىگشايد تا به سبب رحمت و بخشش و كرم و فضلش احتياجى باقى نماند .
65 - « 2 لقاضى » :
يعنى اوست كه بر بندگانش حكم مىكند تا در برابر فرمانها و نهىها و بازداشتنها و رضايتهايش فرمانبردار باشند كه از « قضا » مشتق شده است .
نسبت دادن « قضا » به خداوند متعال ، مىتواند سه معنا داشته باشد :
اوّل - به معناى حكم كردن و ملزم نمودن ، نظير آيهء :
-
وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ
« 1 » .
يعنى : « پروردگارت حكم كرد كه جز او را نپرستيد » .
گفته مىشود : قاضى بر او فلان قضاوت را كرد ، يعنى حكم كرد و او را بدان ملزم نمود .
دوّم - به معناى خبر دادن و اعلام كردن ، نظير آيهء :
-
وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ
« 2 » .
يعنى : « و بنى اسرائيل را در كتاب ، خبر داديم » .
يعنى - آنان را با زبان پيامبرشان به اين امر آگاه كرديم .
سوّم - تمام كردن ، مانند آيهء .
-
فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ
« 3 » .
يعنى : « آنگاه هفت آسمان را در دو روز به اتمام رسانيد و پديد آورد » .
گفته مىشود فلانى حاجتش را قضا كرد ، يعنى نيازش را بر اساس آنچه درخواست كرده بود ، به اتمام رسانيد .
66 - « المجيد » :
يعنى بخشايشگر و كريم .
مىگويند « مرد ماجد » ، يعنى با سخاوت و بخشايشگر .
هامش
( 1 ) سورهء اسراء ، آيهء 23 .
( 2 ) سورهء اسراء ، آيهء 4 .
( 3 ) سورهء فصلت ، آيهء 12 .