و او را باب الى اللَّه تعالى و وسيلهاى به سوى رضايت خود قرار دهد .
و در همين معناست آنچه در حديث قدسى آمده است :
815 - « يا ابن آدم ، انا غنىّ لا افتقر اطعنى فيما امرتك اجعلك غنيّا لا تفتقر . يا ابن آدم ، انا حىّ لا اموت اطعنى فيما امرتك اجعلك حيّا لا تموت . يا ابن آدم ، انا اقول للشّيء كن فيكون اطعنى فيما امرتك اجعلك تقول للشّيء كن فيكون »
. يعنى : « اى فرزند آدم ! من غنى هستم و احساس نياز نمىكنم ، تو در فرمانهايم مرا اطاعت كن تا تو را غنى گردانم و نيازمند نشوى . اى فرزند آدم ! من زندهاى هستم كه نمىميرم ، در فرمانهايم اطاعتم نما تا تو را زندهاى گردانم كه نميرى . اى فرزند آدم ! من به هر چيزى بگويم باش ، موجود مىشود ، تو در فرمانهايم طاعتم كن تا تو را به مقامى برسانم كه به هر چه گفتى باش ، موجود شود » .
و از « ابو حمزه » نقل شده است كه خداوند متعال به حضرت داود - عليه السّلام - وحى كرد :
816 - « يا داود ، انّه ليس عبد من عبادى يطيعنى فيما امره الّا اعطيته قبل ان يسألنى و استجيب له قبل ان يدعونى » .
يعنى : « اى داود ! هيچ بندهاى از بندگان من كه در او امرم اطاعتم نمايد نيست مگر آنكه قبل از درخواستش ، به او عطا مىكنم و قبل از دعايش ، اجابتش مىنمايم » .
از امام باقر - عليه السّلام - روايت است كه فرمود :
817 - « انّ اللَّه تعالى اوحى الى داود ان بلّغ قومك انّه ليس عبد منهم امره بطاعتى فيطيعنى الّا كان حقّا علىّ ان اطيعه و أعينه على طاعتى ، و ان سألنى اعطيته ، و ان دعانى اجبته ، و ان اعتصم بى عصمته ، و ان استكفانى كفيته ، و ان توكّل علىّ حفظته من وراء عوراته ، و ان كاده جميع خلقى كنت دونه »
. يعنى : « خداوند متعال بر حضرت داود - عليه السّلام - وحى كرد كه به قومش
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 541
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٥٤١