عجب « 1 »
اين صفت ، موجب هلاكت انسان مىگردد چنانچه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
604 - « ثلاث مهلكات : شحّ مطاع ، و هوى متّبع ، و اعجاب المرء بنفسه ، و هو محبط للعمل ، و هو داعية المقت من اللَّه سبحانه
» . يعنى : « سه چيز موجب هلاكت و نابودى انسان است : بخلى كه از آن اطاعت شود ، هوى و هوسى كه پيروى گردد . و عجب و غرور انسان به خود كه موجب نابودى عمل و باعث خشم خداوند سبحان است » .
و نيز فرمود :
605 - « لو لا انّ الذّنب للمؤمن خير من العجب ما خلى اللَّه عزّ و جلّ بين عبده المؤمن و بين ذنب ابدا »
. يعنى : « اگر گناه مؤمن از عجبش بهتر نبود ، خداوند عزيز و جليل او را هرگز در انجام گناه ، آزاد نمىگذاشت » .
امير المؤمنين - عليه السّلام - فرمود :
606 - « سيّئة تسؤك خير من حسنة تعجبك »
. يعنى : « گناهى كه تو را ناراحت كند بهتر است از عمل نيكى كه تو را مغرور سازد » « 2 » .
هامش
( 1 ) به معناى « خودپسندى » است .
( 2 ) روشن است كه اين دو روايت به معناى جواز ارتكاب گناه نيستند ، بلكه منظور بيان شدّت قباحت عجب مىباشند .