و از حضرت صادق - عليه السّلام - نيز روايت است كه فرمود :
603 - « من عمل حسنة سرّا كتبت له سرّا ، فاذا اقرّ بها محيت و كتبت جهرا ، فاذا اقرّ بها ثانيا محيت و كتبت رياء »
. يعنى : « كسى كه كارى را در خفا انجام بدهد ، در نامهء عملش به عنوان كار مخفيانه ثبت مىگردد ، اگر نزد ديگران به آن اقرار كند ، صفت مخفيانهاش پاك شده به عنوان عمل آشكار ، نوشته مىشود . و اگر مرتبهء دوم ، بدان اقرار نمايد ، اين هم پاك شده بحسابش ريا نوشته مىگردد » .
پس چه كلام شومى است و مصيبت بزرگى ؟ اى كاش ! انسان در آن زمان لال مىشد و خاموش مىگرديد .
اما اگر كسى با نقل عمل خيرش بخواهد به برادر دينى ، نفعى برساند و او را به نشاط آورد ، در اين صورت از معصومين - عليهم السّلام - اجازهء اظهار ، داده شده است .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 387
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٨٧