خوشحال كردن برادر مؤمن
وقتى برايت روشن شد كه خداوند متعال چقدر نسبت به محبت و دوستى بين برادران دينى عنايت دارد ، بدان كه از برترين كارها نزد خدا ، خوشحال نمودن آنان است .
« حسين بن يقطين » از پدرش و او از جدّش حديث كرده است كه گفت : در « اهواز » بوديم كه مردى از كاتبان « يحيى بن خالد » والى ما شد ، من مقدارى خراج بدهكار بودم كه اگر مىخواستم آن را بپردازم ، همه چيز از دستم مىرفت حتى از خانهام آواره مىشدم ، به من گفتند او از پيروان اهل بيت - عليهم السّلام - است اما من ترسيدم نزد او بروم ، مبادا آنچه مىگويند درست نباشد كه در اين صورت ، بايد خانه و زندگىام را ترك نمايم ، تنها راه چاره را در اين ديدم كه از خدا كمك بخواهم ، لذا نزد حضرت صادق - عليه السّلام - آمده از او يارى طلبيدم حضرت در كاغذ كوچكى نوشتند :
516 - « بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم ، انّ للَّه في ظلّ عرشه ظلّا لا يسكنه الّا من نفّس عن اخيه كربته ، او اعانه بنفسه ، او صنع اليه معروفا و لو بشقّ تمرة و هذا اخوك و السّلام »
. يعنى : «
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
، همانا براى خدا زير عرشش سايهاى است كه در آن سايه ، فقط كسى ساكن مىشود كه غم و اندوه را از برادر مؤمنش بر طرف سازد ، يا با جان ، كمكش نمايد يا خيرى به او برساند و لو به مقدار نصف خرمايى و اين فرد ( يعنى حامل نامه ) برادر تو است ، و السّلام » .