مردى از پيروان ايشان آمد و گفت : اى فرزند رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - من به فردى بدهكارم اگر مىتوانى آن را از طرف من پرداخت فرما ، حضرت فرمود :
515 - « و ربّ هذا البيت ما اصبح و عندى شيء »
. يعنى : « به صاحب اين خانه سوگند ! كه امروز چيزى ندارم » .
آن مرد گفت : اگر مىتوانى برايم مهلت بگير ، چون او مرا تهديد به زندان كرده است .
« ابن عباس » گويد : ديدم امام - عليه السّلام - طواف را رها كرده به همراه آن مرد حركت كردند .
گفتم : اى فرزند رسول خدا ! - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آيا شما در اعتكاف نبوديد .
فرمود :
- « بلى ، و لكن سمعت ابى يقول : سمعت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - يقول : من قضى اخاه المؤمن حاجة كان كمن عبد اللَّه تسعة آلاف سنة صائما نهاره و قائما ليله »
. يعنى : « بلى ( در اعتكاف بودم ) ولى از پدرم شنيدم كه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : هر كس حاجت برادر مؤمنش را بر آورده سازد ، مانند كسى خواهد بود كه نه هزار سال خدا را عبادت كرده ، در حالى كه روزها را روزه و شبها را به نماز ايستاده باشد » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣١٧