-
« و من مشى في حاجة اخيه و لم يناصحه بكلّ جهده فقد خان اللَّه و رسوله و المؤمنين »
. يعنى : « و اگر براى بر آوردن حاجت برادر مؤمنش حركت كند ولى به مقدار توان ، سعى و تلاش ننمايد ، به خدا و رسول و مؤمنين خيانت كرده است » .
« و ايّما رجل من شيعتنا اتاه رجل من اخوته و استعان به في حاجته فلم يعنه و هو يقدر ابتلاه اللَّه تعالى بقضاء حوائج اعدائنا ليعذّبه بها » .
. يعنى : « اگر مؤمنى نزد برادر مؤمنش برود و از او حاجتى طلب كند ولى آن يكى با داشتن قدرت ، كمكش ننمايد ، خداوند متعال او را مبتلا به بر آوردن حوايج دشمنان ما مىكند تا با اين عمل ، او را عذاب نمايد » .
« و من حقّر مؤمنا فقيرا او استخفّ به و احتقره لقلّة ذات يده و فقره شهره اللَّه يوم القيامة على رؤوس الخلائق و حقّره و لا يزال ماقتا له »
. يعنى : « هر كس مؤمن فقيرى را به خاطر فقر و ندارى ، تحقير كند و كوچكش بشمارد ، خداوند متعال روز قيامت او را در منظر ديد خلايق ، خوار و حقير مىكند و تا ابد دشمنش مىدارد » .
« و من اغتيب عنده اخوه المؤمن فنصره و اعانه نصره اللَّه في الدّنيا و الآخرة ، و من لم ينصره و لم يدفع عنه و هو يقدر خذله اللَّه و حقّره في الدّنيا و الآخرة » .
يعنى : « كسى كه در حضور او برادر مؤمنش را غيبت كنند ، اگر او را يارى نمايد ، خداوند منّان در دنيا و آخرت ، وى را يارى خواهد كرد و اگر يارى ننمايد با اينكه قدرتش را داشته ، خداوند سبحان ، هم در دنيا و هم در آخرت ، او را خوار و حقير مىكند » .
« حسين بن ابى العلاء » گويد : به همراه بيست و چند نفر به طرف مكه حركت كرديم ، من در هر منزلى گوسفندى ذبح مىكردم ، وقتى خواستم خدمت حضرت صادق - عليه السّلام - برسم
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 314
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣١٤