« محمد بن مسلم » از امام باقر يا امام صادق - عليهما السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
434 - « ما في الميزان شيء اثقل من الصّلاة على محمّد و آل محمّد ، انّ الرّجل ، ليوضع عمله في الميزان فيميل به فيخرج النّبىّ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - الصّلاة عليه و إله فيضعها في ميزانه فيرجّح به » .
يعنى : « چيزى در ترازوى اعمال ، سنگينتر از صلوات بر محمد و آل محمد نيست ( در قيامت ) اعمال فردى ( بدون صلواتش ) را مىآورند و در ميزان قرار مىدهند مىبينند سبك است ، آنگاه پيامبر اكرم صلواتها را آورده در ميزان اين فرد قرار مىدهد كه موجب سنگينى آن مىگردد » .
« هشام بن سالم » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
435 - « دعا از خداوند متعال پوشيده مىماند ( يعنى اجابت نمىشود ) تا آنكه دعاكننده بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد » .
و نيز فرمود :
436 - « من دعا و لم يذكر النّبىّ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - رفرف الدّعاء على رأسه ، فاذا ذكر النّبىّ رفع الدّعاء »
. يعنى : « كسى كه دعا كند بدون آنكه نامى از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ببرد ، آن دعا بالاى سرش پرواز مىكند تا وقتى كه اين فرد ، ذكرى از آن حضرت بنمايد كه در اين هنگام ، دعايش بالا مىرود » .
437 - « من كانت له الى اللَّه حاجة فليبدأ بالصّلاة على محمّد و إله - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ثمّ يسأل حاجته ثمّ يختم بالصّلاة على محمّد و إله فانّ اللَّه عزّ و جلّ اكرم من ان يقبل الطّرفين و يدع الوسط اذا كانت الصّلاة على محمّد و آل محمّد لا تحجب عنه »
. يعنى : « كسى كه حاجتى به درگاه الهى دارد قبل از آن صلوات بر محمد و آلش بفرستد ، آنگاه حاجتش را بخواهد بعد دعايش را با صلوات بر محمد و آلش به پايان ببرد ، چون خداوند عزيز و جليل ، كريمتر از آن است كه دو طرف دعا را قبول كند و وسطش را رها نمايد كه صلوات بر محمد و آل محمد از او پوشيده نمىماند ( و مستجاب مىگردد ) » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 278
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٧٨