هديه بياور ، بر سر قبور مردگان بايست و آنان را با صداى بلند بخوان تا شايد پند و موعظهات را از آنان دريافت دارى و با خود بگو كه : من نيز به آنان ملحق خواهم شد . به خاطر من از چشمانت اشك بريز و قلبت را براى من خاشع گردان . اى عيسى ! در روزگار سختى ، از من كمك بخواه كه من گرفتاران را نجات مىدهم و پريشانها را اجابت مىكنم ، چون من ارحم الراحمين هستم » .
و در وحى خود به موسى - عليه السّلام - فرمود :
441 - « يا موسى ، كن اذا دعوتنى خائفا مشفقا و وجلا ، و عفّر وجهك في التّراب ، و اسجد لى بمكارم بدنك ، و اقنت بين يدىّ في القيام ، و ناجنى حيث ناجيتنى بخشية من قلب وجل ، و احى بتوراتى ايّام الحياة ، و علّم الجهّال محامدى ، و ذكّرهم آلائي و نعمى ، و قل لهم لا يتمادون في غىّ ما هم فيه فانّ اخذى اليم شديد .
يا موسى ، لا تطوّل في الدّنيا املك فيقسو قلبك ، و قاسى القلب منّى بعيد ، و امت قلبك بالخشية ، و كن خلق الثّياب ، جديد القلب ، تخفى على اهل الارض ، و تعرف في اهل السّماء ، جليس البيوت مصباح الليل ، و اقنت بين يدىّ قنوت الصّابرين ، و صح الىّ من كثرة الذّنوب صياح الهارب من عدوّه ، و استعن بى على ذلك فانّى نعم العون و نعم المستعان »
. يعنى : « اى موسى ! هنگام دعا بايد خائف ، سوخته دل و بيمناك باشى .
صورتت را به خاك بمال و با بهترين اعضايت برايم سجده كن ، در برابر من كه ايستادهاى ، دستهاى گدائى را به قنوت بلند نما و هنگام مناجاتت با حالتى هراسناك و قلبى بيمناك مناجات كن . در مدت عمرت ، بايد تورات مرا زنده نمايى ، به نادانان خوبيهاى مرا بياموزان و نعمتهاى مرا به يادشان بياور و به آنان بگو : مبادا در اين گمراهى كه بسر مىبريد ، بيشتر بمانيد كه مؤاخذهء من دردناك و شديد است .
اى موسى ! در دنيا آرزويت طولانى نباشد كه موجب سختى قلبت مىگردد و سخت دلان هم از من بدورند . قلبت را با هراس از من ، بميران ، لباست پاره
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 281
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٨١