« معاوية بن عمار » از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
424 - « انّما هى المدحة ثمّ الثّناء ثمّ الاقرار بالذّنب ثمّ المسألة ، انّه و اللَّه ما خرج عبد من الذّنب الّا بالاقرار »
. يعنى : « اوّل مدح و ثنا ، سپس اعتراف به گناه ، آنگاه طرح سؤال و درخواست ، كه به خدا قسم ! بندهاى از گناه ، نجات نيافت مگر به واسطهء اقرار » .
« عيسى بن ابى القاسم » گويد : امام صادق - عليه السّلام - فرمود :
425 - « اذا طلب احدكم الحاجة فليثن على ربّه و ليمدحه ، فانّ الرّجل منكم اذا طلب الحاجة من سلطان هيّأ له من الكلام احسن ما يقدر عليه ، فاذا طلبتم الحاجة فمجّدوا اللَّه العزيز الجبّار و امدحوه و اثنوا عليه تقول : »
يعنى : « هر گاه يكى از شما خواست حاجتى طلب كند ، اوّل پروردگارش را مدح و ثنا نمايد ، چون اگر فردى از سلطانى چيزى بخواهد ، تا آنجا كه مىتواند ، كلام نيك به كار مىبرد ، پس هنگام طلب حاجت ، اوّل خداوند عزيز و جبار را به بزرگى ياد كنيد و اين گونه مدح و ثنا نماييد : » .
« يا اجود من اعطى ، و يا خير من سئل ، و يا ارحم من استرحم ، يا واحد ، يا احد ، يا صمد ، يا من
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ
، يا من لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا ، يا من يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد و يقضى ما احبّ ، يا من
يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ
، يا من هو بالمنظر الاعلى ، يا من
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
، يا سميع ، يا بصير ، . . . »
. يعنى : « اى كسى كه در ميان بخشندگان ، بخشندهترى ! اى كسى كه از هر سؤالشوندهاى بهترى ! اى رحيمتر از هر رحمكنندهاى ! اى تنها ! اى بىهمتا ! اى كسى كه همه به تو نيازمندند ! اى كسى كه نمىزايى و زائيده نشدهاى ! اى كسى كه هيچ كس با تو برابرى نمىكند ! اى كسى كه همسر و فرزندى براى خود اختيار نكردهاى ! اى كسى كه هر چه بخواهى انجام مىدهى ! اى كسى كه هر چه اراده كنى بر طبق آن حكم مىكنى ! اى كسى كه هر چه دوست داشته باشى آن را مقدّر مىنمايى ! اى كسى كه بين انسان و قلبش حايل مىشوى ! اى كسى كه در چشم