يعنى : « روز قيامت بندهاى را در برابر خداوند سبحان نگه مىدارند ، آنگاه ( به ملائكه ) فرمان مىدهد : نعمتهاى مرا با عمل او بسنجيد ، كه نعمت بر عمل مىچربد و آن را در بر مىگيرد . در اينجا ذات اقدس الهى مىفرمايد : تمام نعمتهايم را به او بخشيدم ، كارهاى خير و شرّش را با هم بسنجيد ، در اين هنگام اگر اين دو مساوى بودند ، خداوند متعال كارهاى شرّ را به واسطهء كارهاى خير مىبرد و او را داخل در بهشت مىنمايد و اگر كارهاى خيرش برتر بود ، خداوند متعال او را مىبخشد و اگر كارهاى شرّش برتر بود ، ولى با اين حال ، او در دنيا انسانى با تقوا بوده و چيزى را شريك خداوند متعال قرار نمىداده ، و از آن پرهيز داشته است ، پروردگار منّان به واسطهء رحمتش او را بخشيده و از اهل مغفرتش قرار مىدهد . و اگر بخواهد ، به واسطهء عفوش او را داخل بهشت مىنمايد » .
در روايت آمده است كه :
382 - « انّ اللَّه سبحانه و تعالى يجمع الخلق يوم القيامة و لبعضهم على بعض حقوق و له تعالى قبله تبعات فيقول : عبادى ما كان لى قبلكم فقد وهبته لكم فهبوا بعضكم تبعات بعض و ادخلوا الجنّة جميعا برحمتى »
. يعنى : « خداوند سبحان ، روز قيامت تمام خلق را جمع مىكند در حالى كه هم آنان بر يك ديگر حقوقى دارند و هم خداوند متعال بر آنان ، در اين هنگام مىفرمايد : بندگانم ! من حق خود را بخشيدم ، شما نيز حقوق يك ديگر را به هم ببخشيد و همگى به واسطهء رحمت من ، وارد بهشت شويد » .
از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل است كه فرمود :
383 - « ينادى مناد يوم القيامة تحت العرش : يا امّة محمّد ما كان لى قبلكم فقد وهبته لكم و قد بقيت التّبعات بينكم فتواهبوا و ادخلوا الجنّة برحمتى
» . يعنى : « روز قيامت از عرش الهى ندا مىرسد كه : اى امت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - هر حقى از من بر گردنتان بود آن را به شما بخشيدم ، باقى مىماند حقوق خودتان ، پس همديگر را ببخشيد و به واسطهء رحمت من وارد بهشت
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٥٢