364 - « اوحى اللَّه الىّ ان يا اخا المرسلين ، و يا اخا المنذرين ، انذر قومك لا يدخلوا بيتا من بيوتى و لاحد من عبادى عند احد منهم مظلمة ، فانّى العنه ما دام قائما يصلّى بين يدىّ حتّى يردّ تلك المظلمة فاكون سمعه الّذى يسمع به ، و اكون بصره الّذى يبصر به ، و يكون من اوليائى ، و يكون جارى مع النّبيّين و الصّدّيقين و الشّهداء و الصّالحين في الجنّة
» . يعنى : « خداوند متعال بر من وحى فرستاد كه اى برادر انبيا و اى برادر بيم دهندگان ! قومت را بترسان از اينكه وارد خانهاى از خانههاى من شوند در حالى كه حقى از بندگان من بر عهدهء آنان است ، چون مادامى كه اين فرد در برابر من نماز مىگزارد ، او را لعنت مىفرستم تا زمانى كه آن حق را برگرداند ، اگر چنين كند من گوشش مىشوم كه با آن مىشنود و چشمش مىشوم كه با آن مىبيند . او جزء دوستان و برگزيدگان من مىگردد و همراه با پيامبران و صدّيقين و شهداء و صالحين در بهشت ، همسايهء من مىشود » .
از امير المؤمنين - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود :
365 - « اوحى اللَّه الى عيسى قل لبنى اسرائيل : لا يدخلوا بيتا من بيوتى الّا بابصار خاشعة ، و قلوب طاهرة ، و أيد تقيّة ، و اخبرهم انّى لا استجيب لاحد منهم دعوة و لاحد من خلقى لديه مظلمة »
. يعنى : « خداوند متعال بر حضرت عيسى - عليه السّلام - وحى فرستاد كه به بنى اسرائيل بگو : داخل خانهاى از خانههاى من نشويد مگر با چشمهاى خاشع و قلبهاى پاك و دستهاى بىگناه ، و به آنان خبر بده كه من دعاى احدى از آنان را مستجاب نخواهم كرد در حالى كه حق يكى از مخلوقات من بر عهدهء اوست » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٤٠