و نيز فرمود :
235 - « شيعتنا من لا يسأل النّاس شيئا و لو مات جوعا » .
يعنى : « شيعيان ما كسانىاند كه از مردم چيزى طلب نمىكنند ، اگر چه از گرسنگى بميرند » .
و به همين خاطر است كه شهادت سائل پذيرفته نيست .
رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
236 - « شهادة الّذى يسأل في كفّه تردّ »
. يعنى : « شهادت كسى كه دست نياز به سوى ديگران دراز مىكند ، پذيرفته نيست » .
نقل است كه حضرت امام زين العابدين - عليه السّلام - در روز عرفه افرادى را ديدند كه نزد مردم ابراز نياز مىكنند ، به آنان فرمودند :
237 - « هؤلاء شرار من خلق اللَّه ، النّاس مقبلون على اللَّه و هم مقبلون على النّاس »
. يعنى : « اينان بدترين مخلوقات حقاند ، چون مردم همه رو به سوى خدا دارند و اينان روى به سوى مردم » .
حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :
238 - « لو يعلم السّائل ما عليه من الوزر ما سأل احد احدا و لو يعلم المسئول ما عليه اذا منع ما منع احد احدا »
. يعنى : « اگر سائل بداند كه در خواستش چه بار سنگينى دارد ، هرگز كسى از كس ديگر ، چيزى طلب نمىكند . و آن كس كه از او چيزى مىخواهند ، اگر بداند كه ممانعت هم چه بار عظيمى دارد ، هرگز كسى را ردّ نخواهد كرد » .
امام صادق عليه السّلام فرمود :
239 - « من يسأل من غير فقر فكانّما يأكل الجمر »
. يعنى : « كسى كه درخواست مىكند ولى نياز ندارد ، گويا آتش مىخورد » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 166
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص١٦٦