كه دوانى در حاشيهء خود بر شرح تجريد نوشته است تأييد نموده است ، چنان كه سيد محسن امين در اعيان الشيعة و شيخ تهرانى در كتاب خود الذريعة در ضمن نقل تأليفات او اين نكته را متذكر شدهاند .
دوانى متصدى امر قضاوت و داورى در فارس بود و در سراسر فارس گردش كرد ، و به تبريز و جاهاى ديگر ، و همچنين به كشورهاى عربى مسافرت كرد و اموال بسيارى گرد آورد و ازآنجهت بود كه فوقالعاده مورد احترام قرار گرفت . او معتقد بود كه مال سبب ترويج علم و تحصيل كمال است و به اين نكته در يكى از اشعار فارسى خود اشاره مىكند و مىگويد :
مرا به تجربه معلوم شد در آخر سال * كه قدر مرد به علم است و قدر علم به مال
دوانى به فارسى و به عربى شعر مىگفت و از اشعار عربى اوست :
انى لاشكو خطوبا لا اعينها * ليبرأ الناس من عذرى و من عذلى
كالشمع يبكى فلا يدرى أ عبرته * من حرقة النار ام من فرقة العسل
من از گرفتاريهايى شكايت دارم كه نمىخواهم معين كنم چيست تا مردم عذر مرا بپذيرند و سرزنشم نكنند ، و مثل شمعم كه گريه مىكند و نمىداند گريه و اشكريزى او از سوز آتش يا از دورى او از عسل است .
[ آثار ]
دوانى آثار فراوانى دارد و تأليفات او متجاوز از سى تأليف است كه بيشتر آنها در فلسفه و منطق و كلام است . برخى از آثار او عبارتند از :
رسالهاى در اثبات واجب .
رسالهء ديگرى در اثبات واجب .
حاشيهء قديم بر شرح تجريد .
حاشيهء جديد بر شرح تجريد .
شرح هياكل النور سهروردى ، در حكمت .
حاشيه بر تهذيب منطق .
حاشيه بر شرح مطالع ، در منطق .
حاشيه بر شرح عضدى .
حاشيهء كتاب المحاكمات جرجانى ، در فلسفه .
حاشيهء حكمة العين .
انموذج العلوم .
رسالهء الزوراء و حاشيه بر آن .