ت
تنكابنى حسين بن ابراهيم تنكابنى ؟ - 1050 ه ق
از اعلام فلسفه در قرن يازدهم هجرى و از بزرگان شاگردان ملا صدرا ، متوفى به سال 1050 هجرى . صاحب رياض العلماء او را چنين ستوده است :
« حكيمى صوفى بر طريقهء اشراق ، عالمى فاضل از شاگردان ملا صدراى شيرازى است .
حكمت و فلسفهء او بر ديگر دانشهايش غلبه داشت بلكه جز از حكمت چيزى نمىدانست » . « 1 »
از شرح حال او چيزى نمىدانيم جز اينكه به سفر حج رفت در آنجا او را به اتهامى ناروا مضروب ساختند كه در اثر آن بيمار شد و با همان بيمارى و رنج از مكه بيرون آمد و عازم مدينهء منوره شد و در بين راه درگذشت و در محل ربذه در جوار قبر ابو ذر غفارى به خاك سپرده شد .
چنان كه از عبارت صاحب رياض فهميده مىشود ، از ديدگاه فلسفى او را بايد فيلسوفى اشراقى دانست ، و بهطور قطع اين تمايل به فلسفهء اشراق از استادش صدر المتألهين به او رسيده است .
[ آثار ]
از اين دانشمند آثارى در موضوعهاى مهم فلسفى به جاى مانده است ، از آن جمله رسالهاى در اثبات حدوث عالم . در اين رساله حدوث عالم را پس از عدم حقيقى آن ثابت مىكند . اين رساله چاپ شده و سيد محسن امين صاحب اعيان الشيعة نسخهاى از آن را در تهران ديده است كه تاريخ كتابت آن سال 1069 هجرى بوده است . رسالهاى در تحقيق
هامش
( 1 ) - مراد اينكه تخصص او در حكمت بود . ويراستار