كتاب به سال 1922 ميلادى با شرح عليقلى ميرزا تجديد چاپ شد ، همچنين ساخوئو آن را به انگليسى ترجمه كرد و به سال 1879 ميلادى در لندن به چاپ رسيد .
در اين كتاب از ماه و روز و سال ، در نظر اقوام و ملل مختلف كهن و از تقويمها و تعديلات و تغييراتى كه در آن راه يافته است بحث مىكند . همچنين جدولهايى دربارهء ماههاى ايرانى ، عبرى ، رومى ، هندى و تركى در آن آمده است ، و نيز جدولهايى در مورد پادشاهان آشور ، بابل ، كلدان ، مصر و يونان پيش از مسيحيت و بعد از آن دارد ، چنان كه جداولى در مورد پادشاهان ايران پيش از اسلام و طبقات آنان و مطالبى ديگر مربوط به جشنها و اعياد طوايف مختلف و بتپرستان و اهل بدعت در آن ثبت شده است . وى اين كتاب را براى شمس المعالى ، قابوس بن وشمگير نوشت و در سال 390 هجرى آن را به پايان رساند بااينكه او خود به سىسالگى نرسيده بود . بيرونى در اين كتاب به صورت دانشمندى محقق و بىغرض جلوه مىكند و همو در مقدمهء كتاب مزبور تصريح مىكند كه تعصب نويسندگان مانع از آن مىشود كه حق را تقرير نمايند .
2 - الاستشهاد باختلاف الارصاد ، صاحب كشف الظنون از اين كتاب نام برده و گفته است : بيرونى در كتاب الآثار الباقية ، چنين آورده است : « اهل رصد از ضبط اجزاى دائرهء بزرگ به اجزاى دائرهء كوچك عاجز شدند ، پس اين كتاب را براى اثبات اين مدعى نوشته است .
3 - تجريد الشعاعات و الانوار ، كه آن را براى شمس المعالى قابوس بن وشمگير نوشته و در كشف الظنون نيز نام اين كتاب آمده است .
4 - الشموس الثاقبة للنفوس .
5 - اخبار المبيضة و القرامطة .
6 - تاريخ الهند ، اين كتاب در چند جلد است . ساخائو آن را به انگليسى ترجمه كرده و اصل آن در لندن به سال 1887 ميلادى و ترجمهاش نيز به سال 1888 در لندن به چاپ رسيده است .
بيرونى در اين كتاب ، زبان مردم هند و عادات و علوم آنان را مورد بررسى قرار داده است . اسميت و ديگر نويسندگان ، آنجا كه از رياضيات هند و عرب بحث كردهاند ، بر مطالب اين كتاب اعتماد كردهاند . در اين كتاب بسيارى از معلومات هندسى و فلكى و جغرافى و غيره آمده است .
7 - كتاب تحقيق ما للهند من مقولة مقبولة فى العقل او مرذولة ، اين كتاب به سال 1887 ميلادى به انگليسى ترجمه شده است . بيرونى در اين كتاب اديان هند و فلسفه و ادبيات و تاريخ عادات و قوانين و بهطور كلى مجموعهء معارف آنان را در تاريخ و فلك و نجوم بيان داشته است . اين كتاب را در حدود سال 423 ه / 1031 م ، كمى پس از مرگ سلطان محمود
فلاسفة الشيعة حياتهم وآراؤهم ( فلاسفهء شيعه ) ( فارسي ) — صفحة 124
مساهمون: الشيخ عبد الله نعمة
ص١٢٤