وقت اين امر را در سنهء هفتاد ، پس چون حسين عليه السّلام كشته شد ، شديد شد غضب خداوند بر اهل زمين ، پس تأخير انداخت آن را تا سال صد و چهل . پس ما شما را خبر داديم ، پس شما خبر ما را نشر كرديد و پردهء سرّ را كشف نموديد پس خداى تعالى آن را تأخير انداخت و پس از آن وقتى براى آن قرار نداد در نزد ما و يمحوا اللّه ما يشاء و يثبت و عنده امّ الكتاب . [ 1 ]
ابو حمزه گفت : من اين خبر را عرض كردم خدمت امام جعفر صادق عليه السّلام پس فرمود : بدرستى كه چنين بود . [ 2 ]
و شيخ نعمانى در كتاب غيبت روايت كرده از علاء بن سيابه ، از ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام كه فرمود : كسى كه بميرد از شما و منتظر باشد اين امر را ، مانند كسى است كه در خيمهاى باشد كه از آن حضرت قائم عليه السّلام است . [ 3 ]
و نيز روايت نموده از ابو بصير از آن جناب كه فرمود روزى : آيا خبر ندهم شما را به چيزى كه قبول نمىكند خداوند عملى را از بندگان مگر به او ؟
گفتم : بلى ، پس فرمود : شهادة ان لا إله الّا اللّه ، و انّ محمّد عبده و رسوله و اقرار به آنچه خداوند امر فرمود دوستى ما و بيزارى از دشمنان ما ، يعنى ائمّه مخصوصا و انقياد براى ايشان ، و ورع و اجتهاد و آرامى و انتظار كشيدن براى قائم عليه السّلام .
آنگاه فرمود : بدرستى كه براى ما دولتى است كه خداوند آن را مىآورد هر وقت كه خواست .
آنگاه فرمود : هر كس كه خوش دارد كه بوده باشد از اصحاب قائم عليه السّلام ، پس هرآينه انتظار كشد و عمل كند با ورع و محاسن اخلاق در حالى كه او انتظار دارد ، پس اگر بميرد و قائم عليه السّلام پس از او خروج كند ، هست براى او از اجر مثل كسى كه آن
هامش
[ 1 ] الخرائج ، ج 1 ، ص 178 ؛ بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 114 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 300 ؛ الغيبة ، ص 417 ؛ تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 218 .
[ 2 ] الغيبة ، ص 263 ؛ بحار الأنوار ج 4 ، ص 114 و ج 5 ، ص 150 .
[ 3 ] الغيبة نعمانى ، ص 200 ؛ كمال الدين ، ص 644 .