سالگى است . [ 1 ]
بيستم
: رفتن وحشت و نفرت است از ميان حيوانات ، بعضى با بعضى و ميان آنها و انسان و برخاستن عداوت از ميان همهء آنها ، چنان كه پيش از كشته شدن هابيل بود .
از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه فرمود : اگر قائم ما خروج كند ، صلح شود ميان درندگان و بهايم . حتّى اين كه زن ، راه مىرود ميان عراق و شام ، نمىگذارد پاى خود را مگر بر گياه و بر سر او زينتهاى او است ، به هيجان نمىآورد او را درنده و نمىترساند او را . [ 2 ]
بيست و يكم
: بودن جمعى از مردگان در ركاب آن حضرت .
شيخ مفيد نقل كرده است كه : بيست و هفت نفر از قوم موسى ، و هفت نفر از اصحاب كهف و يوشع بن نون و سلمان و ابو ذر و ابو دجّانهء انصارى و مقداد و مالك اشتر از انصار آن جناب خواهند بود و حكّام مىشوند در بلاد . [ 3 ]
و روايت شده كه هر كه چهل صباح دعاى عهد : اللّهمّ ربّ النّور العظيم را بخواند از انصار آن حضرت باشد . و اگر پيش از آن حضرت بميرد بيرون آورد او را خداوند از قبرش كه در خدمت آن حضرت باشد . [ 4 ]
بيست و دوّم
: بيرون كردن زمين گنجها و ذخيرههايى را كه در او پنهان و سپرده شده . [ 5 ]
بيست و سوّم
: زياد شدن باران و گياه و درختان و ميوهها و ساير نعم ارضيّه به نحوى كه مغايرت پيدا كند حالت زمين در آن وقت با حالت آن در اوقات ديگر و
هامش
[ 1 ] كمال الدين ، ص 652 ؛ بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 285 .
[ 2 ] خصال صدوق ، ص 652 .
[ 3 ] بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 346 ؛ الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 386 .
[ 4 ] بحار الأنوار ، ج 94 ، ص 41 و ج 53 ، ص 95 از مصباح الزائر .
[ 5 ] نك : كمال الدين ، ج 2 ، ص 394 ؛ الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 381 ؛ الغيبة نعمانى ، ص 237 .