راست آيد قول خداى تعالى :
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ .
[ 1 ]
بيست و چهارم
: تكميل عقول مردم به بركت وجود آن حضرت و گذاشتن دست مبارك بر سر ايشان و رفتن كينه و حسد از دلهايشان كه طبيعت ثانيهء بنى آدم شده ، از روز كشته شدن هابيل تا كنون ، و كثرت علوم و حكمت ايشان و علم قذف شود در دلهاى مؤمنين پس محتاج نمىشود مؤمنى به علمى كه در نزد برادر او است ، و در آن وقت ظاهر مىشود تأويل اين آيهء شريفه :
يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ
. [ 2 ]
بيست و پنجم
: قوّت خارج از عادت در ديدگان و گوشهاى اصحاب آن حضرت به حدّى كه به قدر چهار فرسخ از آن حضرت دور باشند ، حضرت با ايشان تكلّم مىفرمايد و ايشان مىشنوند و نظر مىكنند به سوى آن جناب .
بيست و ششم
: طول عمر اصحاب و انصار آن حضرت ، روايت شده كه عمر مىكند مرد در ملك آن جناب تا اين كه متولّد مىشود براى او هزار پسر . [ 3 ]
بيست و هفتم
: رفتن عاهات و بلايا و ضعف از ابدان انصار آن حضرت . [ 4 ]
بيست و هشتم
: دادن قوّت چهل مرد به هر يك از اعوان و انصار آن حضرت و گرديده شود دلهاى ايشان مانند پارهء آهن كه اگر خواستند به آن قوّت كوه را بكنند خواهند كند . [ 5 ]
بيست و نهم
: استغناى خلق به نور آن جناب از نور آفتاب و ماه چنان كه روايت شده در تفسير آيهء شريفه
وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها
[ 6 ] آن كه مربّى زمين امام زمان است . صلّى اللّه عليه و على آبائه . [ 7 ]
هامش
[ 1 ] سورهء ابراهيم آيهء 48 و نك : كشف الغمه ، ج 2 ، ص 467 - 468 .
[ 2 ] سورهء نساء ، آيهء 130 و نك : مختصر بصائر الدرجات ، ص 201 .
[ 3 ] اعلام الورى ، فصل ج 3 ؛ الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 381 .
[ 4 ] نك : الغيبة نعمانى ، ص 317 و الخرائج ، 2 ، ص 839 .
[ 5 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 673 ؛ الكافى ، ج 8 ، ص 294 ؛ الخصال ، ص 540 .
[ 6 ] سورهء زمر ، آيهء 69 .
[ 7 ] تفسير على بن ابراهيم ، ج 2 ، ص 253 ؛ المحجة فى ما نزل فى القائم الحجة ، ص 184 .