سيزدهم
: ظهور آيات غريبه و علامات سماويّه و ارضيّه براى ظهور موفور السّرور آن حضرت كه براى تولّد و ظهور هيچ حجّتى نشده ، بلكه در كافى مروى است از جناب صادق عليه السّلام كه آيات در آيهء شريفه
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ .
[ 1 ] يعنى : زود بنماييم آنها را آيات خود را در آفاق و اطراف و در تنهايشان تا روشن شود ايشان را كه آن حقّ است .
تفسير فرمود به آيات و علامات قبل از ظهور آن حضرت ، و تبيّن حقّ را به خروج قائم عليه السّلام و فرمود : آن ، حقّ است از نزد خداوند عزّ و جلّ كه مىبينند آن را خلق و لا بدّ است از خروج آن جناب . [ 2 ]
و آن آيات و علامات بسيار است ، بلكه بعضى ذكر كردند كه قريب به چهار صد است .
چهاردهم
: نداى آسمانى به اسم آن جناب مقارن ظهور ، چنانچه در روايات بسيار وارد شده و علىّ بن ابراهيم در تفسير آيهء شريفه
« وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ »
[ 3 ] از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : منادى ندا مىكند به اسم قائم و پدرش عليهما السّلام . [ 4 ]
و در غيبت نعمانى مروى است از جناب باقر عليه السّلام كه فرمود در خبرى : پس ندا مىكند منادى از آسمان به اسم قائم عليه السّلام پس مىشنود كسى كه در مشرق است و كسى كه در مغرب است . نمىماند خوابيدهاى ، مگر آن كه بيدار مىشود و نه ايستادهاى ، مگر آن كه مىنشيند و نه نشستهاى ، مگر آن كه بر مىخيزد از خوف آن صدا . [ 5 ]
و فرمود كه : آن صدا از جبرئيل است در ماه رمضان در شب جمعهء بيست و
هامش
[ 1 ] سورهء فصلت ، آيهء 53 .
[ 2 ] الكافى ، ج 8 ، ص 381 ؛ بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 62 ؛ الغيبة نعمانى ، ص 269 .
[ 3 ] سورهء ق ، آيهء 41 .
[ 4 ] تفسير قمى ، ج 2 ، ص 327 .
[ 5 ] الغيبة نعمانى ، ج 1 ، ص 254 .