پنجم
: جمع ميان كنيهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اسم مبارك آن حضرت ، و در مناقب مروى است كه فرمود : اسم مرا بگذاريد و كنيهء مرا نگذاريد . [ 1 ]
ششم
: حرمت بودن نام آن جناب چنان كه گذشت .
هفتم
: ختم وصايت و حجّت در روى زمين به آن حضرت .
هشتم
: غيبت از روز ولادت و سپرده شدن به روح القدس و تربيت شدن در عالم نور و فضاى قدس كه هيچ جزئى از اجزاء آن حضرت به لوث قذارت و كثافت و معاصى بنى آدم و شياطين ملوّث نشده ، و مؤانست و مجالست با ملأ اعلى و ارواح قدسيّه .
نهم
: عدم معاشرت و مصاحبت با كفّار و منافقين و فسّاق به جهت خوف و تقيّه و مدارات با آنها ، همانا از روز ولادت تا كنون دست ظالمى به دامانش نرسيده و با كافر و منافقى مصاحبت ننموده و از منازلشان كناره گرفته .
دهم
: نبودن بيعت احدى از جبّارين در گردن آن حضرت ، در اعلام الورى از حضرت امام حسن عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : نيست از ما احدى مگر آن كه واقع مىشود در گردن او بيعتى براى طاغيهء زمان او مگر قائمى كه نماز مىكند روح اللّه عيسى بن مريم عليه السّلام خلف او . [ 2 ]
يازدهم
: داشتن در پشت علامتى مثل علامت پشت مبارك حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه آن را ختم نبوّت گويند ، و شايد در آن جناب اشاره به ختم وصايت باشد .
دوازدهم
: اختصاص دادن حقّ تعالى آن جناب را در كتب سماويّه و اخبار معراجيّه از ساير اوصيا عليهم السّلام به ذكر او به لقب ، بلكه به القاب متعدّده و نبردن نام شريفش .
هامش
اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 515 .
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 16 ؛ ص 114 به نقل از مناقب .
[ 2 ] اعلام الورى ، ص 401 .