و امّا جعفر پس مثلش مثل فرزند حضرت نوح پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و ملقّب به كذّاب است ، و ادّعا كرد امامت را به غير حقّ و گمراه كرد مردم را و فروخت زن حرّهء آزاد از آل جعفر را و اخبار بسيار در مذمّت او وارد شده لكن نقلش را در اينجا مهم نمىدانم و او را ابو كرّين مىگويند به جهت آن كه گفتهاند صد و بيست ولد داشته .
فى المجدى : قبره فى دار أبيه بسامرّاء مات و له خمس و اربعون سنة ( 271 ) احدى و سبعين و مأتين . [ 1 ]
و يكى از اولاد اوست ، ابو الرّضا محسن بن جعفر كه در ايّام خلافت مقتدر باللّه در سنهء سى صد در اعمال دمشق خروج كرد ، او را بكشتند و سرش را به بغداد بردند و بر جسر به دار كشيدند .
و نيز از اولاد او است ، عيسى بن جعفر معروف به ابن الرّضا كه عالم فاضل كامل بوده از او سماع حديث كرده شيخ اجلّ ابو محمّد هارون بن موسى تلّعكبرىّ در سنهء سى صد و بيست و پنج و از او اجازه گرفته .
و از تاريخ قم نقل شده كه بريهه دختر جعفر بن امام علىّ نقى عليه السّلام زوجهء محمّد بن موسى مبرقع بوده و با شوهر خود به قم آمدند و بعد از وفات شوهرش محمّد ، او وفات يافت و در مشهد شوهرش در جنب او مدفون شد ، و قبر ايشان در بقعهء مشهوره به چهل دختران [ 2 ] است . و بعد از آن كه بريهه وفات يافت برادران او ابراهيم و يحيى صوفى پسران جعفر آمدند به قم از براى آن كه ارث خواهر خود را برگيرند بعد از آن كه تركهء او را برداشتند ابراهيم از قم برفت ، امّا يحيى صوفى به قم اقامت كرد و در ميدان زكريّا بن آدم نزديك مشهد حمزة بن موسى بن جعفر عليه السّلام ساكن شد و در قم شهر بانويه دختر امين الدّين ابو القاسم بن مرزبان بن مقاتل را به نكاح شرعى در حبالهء خود در آورد و از او ابو جعفر و فخر العراق و ستيّه در وجود
هامش
[ 1 ] المجدى ، ص 134 .
[ 2 ] اختران .