فصل هفتم : در ذكر چند نفر از اصحاب امام علىّ النقى عليه السّلام است
اوّل : حسين بن سعيد بن حمّاد بن سعيد بن مهران
: مولى على بن الحسين عليهما السّلام الأهوازى ، ثقة جليل القدر ، از راويان حضرت رضا و حضرت جواد و هادى عليهم السّلام است . اصلش از كوفه است ، لكن با برادرش حسن به اهواز منتقل شد ، پس از آن به قم تحويل كرد و نازل شد بر حسن بن ابان و در قم وفات يافت رحمه اللّه . و سى كتاب تأليف كرده و برادرش حسن ، پنجاه كتاب تصنيف كرده و در تصنيف اين سى كتاب نيز شركت كرده و اين سى كتاب در ميان اصحاب معروف است به نحوى كه كتب سايرين را به آن قياس مىكنند و مىگويند كه فلانى كتابهايش مثل حسين بن سعيد اهوازى سى مجلّد است ، و حسن بن سعيد همان است كه رسانيد علىّ بن مهزيار و اسحاق بن ابراهيم حضينى را به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام و بعد از آن علىّ بن ريّان را به خدمت آن حضرت رسانيد ، و سبب هدايت اين سه نفر و باعث معرفت ايشان به مذهب حقّ او بود و از او حديث شنيدند و به او معروف شدند ، همچنين عبد اللّه بن محمّد حضينى را به خدمت آن حضرت دلالت نمود .
و احمد پسر حسين ملقّب به « دندان » مرمىّ به غلوّ است و در قم وفات كرده .