شما امامان پاكيد و مرگ چيزى است كه هيچ كس را از آن گريزى نيست پس با من چيزى بگو تا برسانم به واپسماندگان خود .
حضرت فرمود : آرى اينها فرزندان منند و اين بزرگ ايشان است ( و اشاره كرد به پسرش موسى عليه السّلام ) و در او است علم و حلم و فهم و جود و معرفت به آنچه محتاجند مردم به آن در آنچه اختلاف مىكنند در امر دين خود ، و در اوست خلق و حسن جوار ، [ 1 ] و او درى است از درهاى خداوند تعالى ، و در او صفتى است بهتر از اينها .
پس گفتم : پدر و مادرم فداى تو باد آن صفت چيست ؟
فرمود : بيرون مىآورد خداى عزّ و جلّ از او دادرس و فريادرس اين امّت را و نور و فهم و حكم اين امّت را ، بهتر زاييده شده و بهتر نو رسيده ، محفوظ مىدارد به او خداى تعالى خونها را ، و اصلاح مىكند به او ميان مردم نزاعها را ، و انضمام مىدهد به او پراكندهها را ، و التيام مىدهد به او شكستهها را ، و مىپوشاند به او برهنه را ، و سير مىكند به او گرسنه را و ايمن مىسازد به او ترسان را ، و فرود مىآورد به او باران را ، و مطيع و فرمانبردار او شوند بندگان ، بهترين مردم باشد در هر حال ، چه در حال كهولت و ميان سالگى و چه در حال كودكى و جوانى ، سيادت پيدا مىكند به سبب او عشيرهء او پيش از رسيدنش به بلوغ ، سخن او حكمت است و خاموشى او علم است ، بيان مىكند براى مردم آنچه را كه اختلاف است در آن .
الخ . [ 2 ]
علّامهء مجلسى رحمه اللّه در جلاء العيون در احوال حضرت امام رضا عليه السّلام فرموده : اسم شريف آن حضرت على و كنيت آن حضرت ابو الحسن و مشهورترين القاب آن حضرت رضا است . و صابر و فاضل و رضىّ و وفىّ و قرّة اعين المؤمنين و غيظ
هامش
[ 1 ] در بعضى نسخهها حسن جواب است .
[ 2 ] عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 23 ضمن ح 9 ؛ بحار الأنوار ، ج 48 ، ص 12 .