آن از مصنّفات ديگر كه همگى در انساب بوده ، ياقوت حموى در سنه شش صد و چهارده در مرو او را ملاقات كرده ، و از معجم الأدباء نقل شده كه ترجمهء او را مفصّل در آن ايراد كرده و عبّاس بن جعفر مردى جليل و فاضل نبيل بوده .
ذكر على بن جعفر و ابو الحسن و احمد بن قاسم كه يكى از احفاد او است و در قم مدفون است :
[ على بن جعفر ]
بدان كه على بن جعفر عليه السّلام سيّدى جليل القدر ، عظيم الشّأن ، شديد الورع ، عالم كبير ، راوى حديث ، كثير الفضل بوده و تا حضرت جواد عليه السّلام بلكه به قول صاحب عمدة الطّالب تا حضرت هادى عليه السّلام را درك كرده و در ايّام آن حضرت وفات كرده . و پيوسته ملازمت برادرش حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام را اختيار كرده بود و از آن جناب معالم دين اخذ مىنمود . و از بركات او است مسائل على بن جعفر كه در دست است و علّامهء مجلسى رحمه اللّه آن را در مجلّد چهارم بحار نقل فرموده .
و بالجمله ، جلالت شأن آن بزرگوار زياده از آن است كه در اينجا ذكر شود و تمامى علماى رجال او را ستايش بليغ نمودهاند .
و شيخ كشى روايت كرده كه وقتى طبيب خواست حضرت امام محمّد جواد عليه السّلام را فصد كند ، چون نيشتر را نزديك حضرت آورد كه رگ را قطع كند ، على بن جعفر نزديك آمد و گفت : اى آقاى من ! ابتدا مرا فصد كند چون حدّت نيشتر در من اثر كند و جناب شما را متألم نگرداند . و چون آن حضرت برخاست برود على بن جعفر برخاست و كفشهاى آن حضرت را جفت كرد و در پيش پاى آن حضرت نهاد و حال آن كه على بن جعفر در آن وقت پير مرد محترمى بود و حضرت جواد عليه السّلام تازه جوان بوده . « 1 »
و شيخ كلينى روايت كرده از محمّد بن حسن بن عمّار كه من ده سال در مدينه خدمت على بن جعفر بودم و از او اخذ مىكردم احاديثى كه از برادرش حضرت ابو الحسن عليه السّلام شنيده بود و مىنوشتم آنها را . وقتى در خدمت او بودم كه حضرت
هامش
( 1 ) اختيار معرفة الرجال ، ج 2 ، ص 729 .