شده است ، پس قرضهاى محمّد را كه قريب به سى هزار دينار بود ادا كرد .
و از تاريخ قم نقل است كه : محمّد ديباج در جرجان وفات يافت در وقتى كه مأمون به عراق متوجّه شده بود در سنه دويست و سه ، و مأمون بر او نماز گزارد و به جرجان او را دفن كرد ، و عبيد اللّه بن حسن بن عبد اللّه بن عبّاس بن على بن ابى طالب عليهما السّلام و ديگر علويّه مأمون را بدين سبب شكر كردند . و به من رسيده است كه الصّاحب الجليل ، كافى الكفاة ، ابو القاسم اسماعيل بن عبّاد بر سر تربت او عمارتى كرده است در سنهء سى صد و هفتاد و چهار اربع و سبعين و ثلاث مائة ، ( انتهى ) . « 1 »
شيخ صدوق روايت كرده از حضرت عبد العظيم بن عبد اللّه حسنى از جدّش على بن حسن بن زيد بن الحسن بن على بن ابى طالب عليهما السّلام كه گفت حديث كرد مرا عبد اللّه بن محمّد بن جعفر از پدرش از جدّش امام جعفر صادق عليه السّلام كه امام محمّد باقر عليه السّلام جمع كرد اولاد خود را و در ميان ايشان بود عموى ايشان زيد بن على عليه السّلام آنگاه بيرون آورد براى ايشان كتابى به خطّ امير المؤمنين عليه السّلام و املاء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، كه نوشته بود در آن حديث لوح آسمانى هذا كتاب من اللّه العزيز العليم تا آخر كه در آن تصريح شده به اوصياى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، و در آخر روايت است كه حضرت عبد العظيم فرمود : عجب و تمام عجب از محمّد بن جعفر و خروج او است با آن كه شنيده حديث لوح را از پدرش و خودش حكايت كرده آن را ! « 2 » و بدان كه از اعقاب محمّد بن جعفر است ، سيّد شريف اسماعيل بن حسين بن محمّد بن حسين بن احمد بن عزيز بن الحسين بن محمّد الأطروش بن على بن الحسين بن على بن محمّد ديباج بن الإمام جعفر صادق عليه السّلام ، ابو طالب مروزى علوى نسّابه ، اوّل كسى كه از اجداد او منتقل شده از مرو به قم احمد بن محمّد بن عزيز است و از براى او است از مصنّفات حظيرة القدس حدود شصت مجلّد و غير
هامش
( 1 ) تاريخ قم ، ص 223 - 224 .
( 2 ) كمال الدّين ، ج 1 ، ص 213 ؛ اعلام الورى ، ج 2 ، ص 230 .