وفات يافت به مقبرهء قديمهء مالون دفن گرديد و تربت او را زيارت مىكردند و بر سر تربت او سايبانى بوده . و چون اصحاب خاقان مفلحى در سنهء دويست و نود و پنج به قم رسيدند آن سايبان را از سر قبر او كشيدند و مدّتى زيارت او نمىكردند تا آنگاه كه بعضى از صلحاى قم به خواب ديد در سنهء سى صد و هفتاد و يك كه ساكن در اين تربت مردى بس فاضل است و در زيارت كردن او ثواب و اجر بسيار است ، پس ديگر باره بناى قبر او از چوب مجدّد گردانيدند و مردم زيارت كردن او را از سر گرفتند و جمعى از ثقات گفتهاند كه : جمعى كه صاحب علّت كهنه بودهاند و يا در عضوى از اعضاى ايشان زحمتى و علّتى واقع شده بر سر قبر او مىرفتند و طلب شفا مىنمودند و به بركت روح شريف او از آن علّت شفا مىيافتند . « 1 »
و بدان نيز كه از احفاد علىّ بن جعفر عريضى است سيّد فاضل و عالم كامل آقا سيّد على بن سيد محمّد اصفهانى معروف به امامى كه تلميذ علّامهء مجلسى است و صاحب كتاب تراجيح است در فقه و ترجمهء شفاء و اشارات شيخ رئيس و كتاب هشت بهشت و آن ترجمهء هشت كتاب است از كتب اصحاب ، مانند خصال و كمال الدّين و عيون اخبار الرّضا و امالى و غير ذلك . او را امامى مىگفتند به جهت انتسابش به امامزاده ابو الحسن علىّ زين العابدين بن نظام الدّين احمد بن شمس الدّين عيسى ملقّب به رومى ابن جمال الدّين محمّد بن علىّ العريضى ابن الإمام جعفر الصادق عليه السّلام كه در محلّهء جملان اصفهان مدفون است . « 2 »
هامش
( 1 ) تاريخ قم ، ص 225 . اين قسمت در چاپ كانون انتشار تهران ، كه با تصحيح و مقابله فرزند دانشمند مؤلف مرحوم آقا ميرزا على آقا است در متن بود ( نك : ج 2 : ص 865 ) و در چاپ انتشارات هجرت و چاپ كتابفروشى اسلاميه در پاورقى و ما از نسخهء اوّل تبيعت كرديم .
( 2 ) رياض العلماء ، ج 4 ، ص 186 ؛ الفيض القدسى ، ص 97 ؛ تلامذة العلامة المجلسى ، ص 44 .