مىگويند هنوز از آن قوم جماعتى هستند كه مىگويند او در غارى در كوه رضوى - كه كوهى است نزديك به مدينه - ، مشغول به عبادت است و مىگويند ، مهدى موعود او است ؟ ! و آب و عسل حقّ تعالى در آن غار به جهت او خلق نموده تا گرسنه و تشنه نماند . و اين شعر از اشعار يكى از شيعيان او است :
و سبط لا يذوق الموت حتّى * يقود الخيل يقدمه اللّواء
يغيب فلا يرى فيهم زمانا * برضوى عنده عسل و ماء
يعنى : يكى از اسباط رسول است كه موت ، او را در نمىيابد و او الم مرگ را نمىچشد تا آن كه بيرون بياورد لشكر را و علمها پيشاپيش او خواهد بود و بعد از آن كه مدّتها از نظر مردمان غايب باشد در كوه رضوى كه در آنجا عسل و آب به جهت او خلق شده و به عبادت حق تعالى مشغول است .
و اين شاعر نه همين در باب امامت و مهدويّت آن حضرت غلط كرده ، بلكه در اين كه او را « سبط » « 1 » شمرده هم به غلط افتاده .
مؤلّف گويد : كه اين اشعار را شيخ مفيد ( ره ) از كثيّر عزّه نقل كرده و اوّلش اين است :
ألا انّ الائمّة من قريش * ولاة الحقّ أربعة سواء
علىّ و الثلاثة من بنيه * هم الاسباط ليس بهم خفاء « 2 »
فسبط سبط إيمان و برّ * و سبط غيّبته كربلاء
و سبط لا يذوق الموت .
الخ « 3 »
دويم - خبر زهرى و آنچه را كه مشاهده كرده از دلايل آن حضرت :
در حديقة الشّيعه است كه : از معجزات حضرت على بن الحسين عليه السّلام آن است كه
هامش
( 1 ) حديقة الشيعة ، ج 2 ، ص 683 - 685 .
( 2 ) در بعضى منابع : هم أسباطه و الأوصياء .
( 3 ) عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 144 به نقل از كثيّر عزّه ، عصره ، حياته ، شعره ؛ از دكتر احمد محمّد عليّان ، ص 78 . و كثير عزّه حياته و شعره ؛ از احمد الربيعى ، چاپ دار المعرفهء مصر ، ص 119 به نقل از عيون الأخبار .