مصيبت سيّم : از اين بزرگتر است .
پرسيدند چيست ؟
فرمود : هيچ روزى را شب نمىكند مگر اين كه به آخرت يك منزل نزديك مىشود لكن نمىداند كه به بهشت وارد مىشود يا به دوزخ . « 1 »
مؤلّف گويد كه : از كلام اين بزرگوار اخذ كرده است ابو بكر بن عيّاش كلام خود را گفته :
مسكين محبّ الدّنيا ، يسقط منه درهم فيظلّ نهاره يقول : انّا للّه و انّا اليه راجعون ، و ينقص عمره و دينه و لا يحزن عليهما .
يعنى : بيچاره محبّ دنيا ، يك درهم از او ساقط مىشود ، روز خود را مىگذراند به گفتن كلمهء استرجاع ، و كم مىشود از عمر و دينش و محزون نمىشود بر آنها .
پس شايسته است كه آدمى بر عمر خود شحيح « 2 » باشد و بر عمر تلفشدهء خود تأسّف خورد .
و به مفاد فرمايش حضرت امير المؤمنين عليه السّلام :
من كرم المرء بكائه على ما مضى من زمانه ، و حنينه الى اوطانه ، و حفظه قديم اخوانه . « 3 »
بر ايّام گذشتهء خود زارى نمايد ، و روى نياز به درگاه حضرت بارى نمايد ، و تدارك ما فات و طلب عفو از تقصيرات خود كند .
يازدهم
- قال عليه السّلام : انّ من سعادة المرء ان يكون متجره فى بلده ، و يكون خلطاؤه صالحين و يكون له ولد يستعين بهم . « 4 »
يعنى : از سعادت و نيكبختى مرد آن است كه سوداگرى و تجارتگاه او در
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 160 .
( 2 ) شحيح - بخيل ، حريض ، آزمند ، تنگ نظر . فرهنگ نوين ، ص 335 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 264 ؛ كنز الفوائد .
( 4 ) بحار الأنوار ، ج 103 ، ص 7 ؛ خصال ، ص 159 .