نيزه و شمشير نزنيد بلكه او را تير باران و سنگ باران نماييد ، پس چندان تير و سنگ بر او زدند كه بر زمين افتاد ، پس بدن نحسش را آتش زدند در حالى كه زنده بود و نمرده بود . « 1 »
و بعضى از مورّخين گفتهاند كه : بعد از شهادت عبد اللّه بن مسلم ، آل ابو طالب جملگى به لشكر حمله آوردند ، جناب سيّد الشّهداء عليه السّلام كه چنين ديد ايشان را صيحه زد و فرمود :
صبرا على الموت يا بنى عمو متى .
هنوز از ميدان برنگشته بودند كه از بين ايشان محمّد بن مسلم به زمين افتاد و كشته شد . - رضوان اللّه عليه - ، و قاتل او ابو مرهم ازدىّ و لقيط بن اياس جهنى بود . « 2 »
شهادت محمد بن عبد اللّه بن جعفر رضى عنه اللّه :
محمّد بن عبد اللّه بن جعفر - رضى اللّه عنهم - به مبارزت بيرون شد و اين رجز خواند :
اشكو الى اللّه من العدوان * فعال قوم فى الرّدى عميان
قد بدّلوا معالم القرآن * و محكم التّنزيل و التّبيان
و اظهروا الكفر مع الطغيان « 3 »
پس ده نفر را به خاك هلاك افكند ، پس عامر بن نهشل تميمى او را شهيد كرد .
ابو الفرج گفته كه : مادرش خوصا بنت حفص از بكر بن وائل است ، و سليمان بن قتّه اشاره به شهادت او كرده در مرثيهء خود كه گفته :
و سمىّ النّبىّ غودر فيهم * قد علوه بصارم مصقول
فاذا ما بكيت عينى فجودى * بدموع تسيل كلّ مسيل « 4 »
هامش
( 1 ) الكامل فى التاريخ ، ج 4 ، ص 243 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 32 .
( 3 ) بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 34 .
( 4 ) مقاتل الطالبيين ، ص 60 .