و از ابى هريره روايت كرده كه : ديدم حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم لعاب دهن حسنين عليهما السّلام را مىمكيد ، چنانچه كسى خرما را بمكد . « 1 »
و روايت شده كه روزى حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلم نماز مىكرد كه حسنين عليهما السّلام آمدند بر پشت آن حضرت سوار شدند . چون سر از سجده برداشت با نهايت لطف و مدارا گرفت و بر زمين گذاشت . چون باز به سجده رفت ، ديگر بار ايشان سوار شدند چون از نماز فارغ شد ، هر يكى را بر يكى از رانهاى خود نشانيد و فرمود : هر كه مرا دوست دارد بايد كه اين دو فرزند مرا دوست بدارد . « 2 »
و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرمود : حسنين عليهما السّلام دو گوشوارهء عرشند . و فرمود كه بهشت با حقّ تعالى عرض كرد كه مرا مسكن ضعفا و مساكين قرار دادهاى ، حقّ تعالى او را ندا فرمود كه آيا راضى نيستى كه من ركنهاى تو را زينت دادهام به حسن و حسين عليهما السّلام ؟ پس بهشت بر خود باليد چنان كه عروس بر خود مىبالد . « 3 »
و از أبو هريره روايت شده كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم بر فراز منبر بود كه صداى گريهء دو ريحانهء خود حسنين عليهما السّلام را شنيد . پس بىتابانه از منبر به زير آمد و رفت ايشان را ساكت گردانيد و برگشت و فرمود كه از صداى گريهء ايشان چندان بىتاب شدم كه گويا عقل از من بر طرف شد . « 4 »
و احاديث در باب محبّت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم نسبت به حسنين عليهما السّلام و سوار كردن ايشان را بر دوش خود ، و امر به دوستى ايشان نمودن و گفتن آن كه حسنين عليهما السّلام دو سيّد جوانان اهل بهشتند و دو ريحانه و گل بوستان منند ، در كتب شيعه و سنّى زياده از حدّ روايت شده . « 5 » و در باب احوال جناب امام حسين عليه السّلام
هامش
( 1 ) نك : مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ، ص 433 ، 430 ؛ جلاء العيون ، ص 390 - 391 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 42 ، ص 275 .
( 3 ) الارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 127 ؛ جلاء العيون ، ص 389 ؛ بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 275 ، ح 43 و 44 .
( 4 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ، ص 436 ؛ جلاء العيون ، ص 391 ؛ بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 285 ، ح 50 به نقل از مناقب .
( 5 ) نك : مناقب ابن شهر آشوب 3 ، ص 433 ، 430 ؛ جلاء العيون 390 - 391 .