از ترس جان از بلاد خويش غربت و دورى اختيار كردند و در مواضع نائيه و بيابان قفر دور از آبادانى و عمران متفرق شدند ، و مردم نيز از ترس جان خويش و به جهت تقرّب ، نزد جبابرهء زمان از ايشان دورى كردند ، و با اين حال به حمد اللّه تعالى در تمام بلاد و در هر شهر و قريه و در هر مجلس و مجمعى آن قدر مىباشند كه حصر ايشان نتوان نمود ، و از تمامى ذرارى پيغمبران و اولياء و صالحان بلكه از ذرارى هر يك از مردمان بيشتر و فزونتر مىباشند و اين نيز خرق عادت و معجزهء باهره باشد .
[ وجه دوازدهم - پيشگويى و غيبگويى ]
وجه دوازدهم - اخبار آن حضرت است از اخبار غيبيّه ، و آن اخبار زياده از آن است كه احصاء شود و اين احقر به ذكر چند مورد از آن اشارت مىكنم .
نخستين كرّة بعد كرّة خبر داد كه ابن ملجم فرق مرا با تيغ مىشكافد و ريش مرا از خون سرم خضاب مىكند . « 1 »
و ديگر خبر داد از شهادت امام حسن عليه السّلام « 2 » به زهر ، و بسيار وقت از شهادت فرزندش حسين عليه السّلام خبر مىداد ، و هنگام عبور از كربلا مقتل مردان و مقام زنان و
هامش
( 1 ) الارشاد مفيد ، ج 1 ، ص 319 ؛ الطبقات الكبرى ، ج 3 ، ص 34 ؛ الغارات ، ج 2 ، ص 442 ؛ الكنى از دولابى ، ص 143 ؛ الاستيعاب ، ج 3 ، ص 61 ؛ المصنف ابن ابى شيبة ، ج 14 ، ص 597 ، ح 18946 .
( 2 ) العوالم - امام حسن عليه السّلام - ص 270