دويست تن از مكّه كوچ كرده تا عريض « 1 » - كه در ناحيهء مدينه واقع است - رسيد ، و در آنجا يك تن از انصار را كه معبد ( به فتح ميم و سكون عين ) بن عمرو نام داشت با برزگير او بگرفت و بكشت و يك دو خانه با چند نخله خرما بسوخت و دل بر آن نهاد كه به نذر خود عمل كرده ، پس به شتاب برگشت .
چون اين خبر به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسيد ابو لبابه را به خليفتى گذاشت و با دويست نفر از مهاجر و انصار از دنبال ابو سفيان شتافت . چون ابو سفيان را معلوم گشت كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم با لشكر به استعجال مىآيد ، هراسناك شد ، امر كرد كه لشكريان انبانهاى سويق « 2 » را كه به جهت زاد راه داشتند بريختند ، تا از بهر فرار سبكبار شوند و مسلمانان از دنبال رسيدند و آن انبانها را برگرفتند ، و از اين جهت اين غزوه را ذات السّويق خواندند . پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم تا اراضى قرقرة الكدر بر اثر ايشان رفت و ايشان را نيافت ، پس به مدينه مراجعت فرمود و مدّت اين غزوه پنج روز بود .
و بعضى اين غزوه را در سال سيّم دانستهاند . « 3 »
و در سنهء دو به قولى ولادت حضرت امام حسن عليه السّلام واقع شد و بسيارى سال سيّم گفتهاند . و كيفيت ولادت شريفش بيايد در باب چهارم .
وقايع سال سوم هجرت
[ غزوهء غطفان ]
در سال سيّم غزوهء غطفان ( به فتح غين معجمه ، و سكون طاء مهمله ) پيش آمد . و اين غزوه را غزوهء ذى أمر « 4 » ( به فتح همزه و ميم ) ، و غزوهء انمار نيز
هامش
( 1 ) به ضمّ عين و فتح راء .
( 2 ) سويق : گندم و جو تف داده .
( 3 ) ناسخ التواريخ ، ج 1 ، ص 282 .
( 4 ) ذى أمر : درهاى كه در راه فيد و مدينه در سه منزلى مدينه و كنار دهكدهء نخيل واقع است . وفاء الوفاء ، ج 2 ، ص 249 .