جامى از آلايش تن پاك شو * . . .
357
جان را غلامت مىكنند ، مستى ز جانت مىكنند * . . .
208
جانشين مصطفى يعنى على * . . .
369
جاودان خاك آستانهء تست * . . .
316
جبريل كه آمد ز برِ خالق بىچون * . . .
15
جرم ما هيزمست و مىسوزد * . . .
82
جسم او جان جهان كثرتست * . . .
487
جعده بنت اشعث آن بدزن * . . .
484
جمالش مشعل راه طريقت * . . .
4
جمله راضى شدند و بشنيدند * . . .
421
جمله نسرين و سنبل و گل شد * . . .
156
جملهء مردان طلاقش گفتهاند * . . .
351
جنابش كعبهء ارباب عرفان * . . .
4
جنبش او بوَد ز حىّ قديم * . . .
158
جنت فردوس مشتاق لقاى او بوَد * . . .
276
جوهر چو پاك بود و صدف نيز پاك بود * . . .
171
جوى بغض على هركس كه كارد در زمين دل * . . .
183
جهان فانى و ذات اوست دايم * . . .
4
جهان و هرچه درو هست طيّبا نرسد * . . .
251
چار عنصر هم به هم آمد از آن * . . .
25
چتردار مصطفى در صورت باز سفيد * . . .
183
چرخ چو پيش نظرت آورد * . . .
208
چشمش از آن نور چه بينا شده * . . .
218
چنان بر وى حقايق منكشف شد * . . .
248
چنان در راه معنى سرخرو بود * . . .
351
چنان شد در نماز او محو سبحان * . . .
356
چنان ماه ضميرم كن منوّر * . . .
چندانكه نظر كردم و ديدم به حقيقت * . . .
15
چنين گفت آن روز خير الانام * . . .
402
چو او بركشد ذوالفقار از غلاف * . . .
476
چو دنيا آتش و او شير بوده * . . .
351
چو شهر علم دين پيغمبر آمد * . . .
246
چو كردى ادا صوم يؤفون بالنّذر * . . .
65
چون بديدند مر ورا زينسان * . . .
420
چون تو دنيا را طلب دارى به جان * . . .
223
چون روا دارى به خود اين ظلم را * . . .
222
چون ز اسرار حقيقت جان و دل آگاه گشت * . . .
225
چون عمر بر مسند عزّت نشست * . . .
223
چون غنچه نهان به خويش بودم * . . .
225
چون كم از يك نقطهء موهوم شد * . . .
165
چونكه صايم بودى آن شه بر دوام * . . .
369
چون من بكنم قبول اين حرف * . . .
21
چون وقت حمله زند زور بر تكاور خويش * . . .
375
چون يزيد ثانى آمد نفس تو * . . .
222
چون [ كه ] خيو انداختى بر روى من * . . .
12
چه جاى پور و دوستان شير افلاك * . . .
390
چه گويم وصف آن شاهى كه جبريل * . . .
229
چيست دنيا دشمن ديرينهاى * . . .
351
چيست دنيا ساحر ديوانهاى * . . .
351
چيست دنيا سربهسر خواب و خيال * . . .
351
چيست دنيا مايهء ديوانگى * . . .
351
چيست دنيا معدن حرص و هوس * . . .
351
چيست دنيا معدن كذب و دروغ * . . .
351
چيست دنيا منزل ديوانهاى * . . .
351
حاجى سوى كعبه رفت و من سوى نجف * . . .
39
حاصل دنيا بوَد بىحاصلى * . . .
351
حاكم هفت اخترى هم سالكان را رهبرى * . . .
145
حالتى خواهيم ما از روى حال * . . .
488
حال خاصان را نمىدانند عام * . . .
226
حال كونين شد عيان بر من * . . .
7
حباب بحر ذاتش هر دو عالم * . . .
4
حبّ شاه ولايت آتشوار * . . .
82
حرفهايش غنچههاى باغ راز * . . .
487
حق بگويم من از كه انديشم * . . .
483
حق تعالى بهر اينت آفريد * . . .
222
حق تعالى چون خلق ما كرد * . . .
316
حق تعالى هركه را گويد ثنا * . . .
222
حكم آن قصه با خداى گذار * . . .
221
حكمت او جز او نداند كس * . . .
158
حكم سليمان نبى ، مىرفت بر ديو و پرى * . . .
136
حيدر لشكرشكن ، باب حسين و حسن * . . .
144
خازنان كان دريا كيسهها پرداخته * . . .
440
خاطرش درياى عرفان بوده است * . . .
222
خاطر همچو منى شوريده خاطر كى كند * . . .
440