سنان چون شعلهء آتش برافروخت * . . .
406
سوار دين پسر عمّ پيمبر * . . .
351
سوختن يكسر در آتشدان درد * . . .
259
سوزشى در ملك جان انداختى * . . .
488
سهيل ستوران برآمد بلند * . . .
415
سينهاش گنجينهء اسرار حق * . . .
222
شاه اقليم ولايت ذات او * . . .
369
شاهدى از حجلهء دل آمده * . . .
488
شاه دين دختر به كافر چون دهد * . . .
222
شاه مكرّم را بگو ، ماه معظّم را بگو * . . .
209
شاهنشه پير و جوان ، دارندهء كون و مكان * . . .
209
شاهنشه دين شير خدا همسر زهرا * . . .
290
شاه ولايت را بگو ، راه هدايت را بگو * . . .
209
شجر معرفت رسول خداى * . . .
93
شد او درّ و بيت الحرامش صدف * . . .
170
شد بسى در عهد او دين را رواج * . . .
223
شده ملك طريقت ، قطب آفاق * . . .
5
شعلهء آتش هجران تو جان مىسوزد * . . .
480
شكر آرايم ز فيض حق تعال * . . .
487
شمس دين چونكه صادقى در عشق * . . .
159
شمع بزم جنت آمد روى او * . . .
368
شمع خلوتخانهء جان و دلست * . . .
487
شود گر نُه فلك پرگوهر و زر * . . .
368
شها تراست مسلّم كرم كه گاه ركوع * . . .
33
شهى كه تا به دو انگشت در ز خيبر كند * . . .
395
شهى كه كرد به دو انگشت مره را به دو نيم * . . .
333
شيث در خم بديد نور على * . . .
156
شير از آتش هميشه پرهيزد * . . .
350
شير حقّم نيستم شير هوا * . . .
12
شير خدا شاه ولايت على * . . .
356
شير و ولى خدا ، شاه سلام عليك * . . .
219
شير يزدان كز نهيب خنجرش * . . .
165
صباحى كه خورشيد عالى مكان * . . .
414
صبا را ساختم مركب ، جانب كهف آمد * . . .
317
صدر دين احمد آمد از ازل * . . .
221
صدق دعوى را درين معنى خطاب بو تراب * . . .
138
صد و هفتاد و چند پاره جگر * . . .
484
صد هزار آفرين بار خداى * . . .
484
صد هزاران ورد اگر خوانى ندارد هيچ سود * . . .
276
صورت حالش چو نمودند باز * . . .
357
ضميرش نوربخش قرص خورشيد * . . .
4
طاير من سدرهنشين شد چه باك * . . .
357
عاشق آنست كه در راه تمناى وصال * . . .
297
عاقبت هم به دست آن طاغى * . . .
485
عالم لطفى و عين جود و از روى يقين * . . .
138
عالم وحدتست مسكن او * . . .
158
عدد هفتادشان باشد هزارى * . . .
218
عزت ذات تو اگر كلك فكر * . . .
208
عطارد ريزهچين مغز كلكش * . . .
5
علم جاويد شد برش روشن * . . .
156
علم قرآن على رساند به خلق * . . .
81
عَلَم كرد تيغ ظفر انتقام * . . .
414
على آمد ولى هر مؤمن * . . .
79
على كو را خدا بىشك ولى خواند * . . .
228
على مرتضى گر نيست بشر ، حضرت يزدان * . . .
166
عهد نبى را وفا غير على كس نكرد * . . .
319
عيانست بر محك حبّ آن امام انام * . . .
274
عيان گشت آثار فتح و ظفر * . . .
424
عيسى به وجود آمد و در حال سخن گفت * . . .
15
غرق بحر حيرتم زين واقعه * . . .
367
غرقه به خون غنچهء زنگارگون * . . .
357
غلام همت آنم كه زير چرخ كبود * . . .
382
غلغل كوس عنايت برشد از عرش برين * . . .
225
غنچهء پيكان به گل او نهفت * . . .
356
فردا طعام معده دوزخ بوَد دلى * . . .
206
فرزند بندهايست ، خدا را غمش مخور * . . .
349
فرشته ز سوز درون پر بسوخت * . . .
475
فرماندهء اقليم سلونى كه به معنى * . . .
290
فلك بر خويش پيچان اژدهاييست * . . .
474
فلك ديوانه در فكر كمالش * . . .
4
فلك سرگشتهء خورشيد ذاتش * . . .
4
قاسم مسكين تو ، بر ره و بر دين تو * . . .
15
قاصر علم و احديت اوست * . . .
159
قايل لا نبى بعدى گفت * . . .
97