وى شمشير زنند و پانزده مرد از قوم موسى - الّذين كانوا يهدون بالحقّ و به يعدلون - و اصحاب كهف . « 1 »
قاعدهء سيزدهم : در حليت وى عليه السّلام
مردى بود چهار دانگ بالا نه دراز و نه كوتاه ، جوانى نيكو روى ، نيكو موى . موى وى به دوشهاى وى فروگذاشته و نور وى بر سياهى وى غلبه دارد . چون رايت بجنباند ، ميان مشرق و مغرب روشن شود . و وى را دو شامه « 2 » باشد ؛ يكى بر لون جلو وى ، دوم به لون شامة الرّسول صلّى اللّه عليه و آله . و خداى تعالى مؤمنى را قوّت چهل مرد بدهد و دلهاى مؤمنان سخت شود براى قتل اعادى . فرح دور وى به مردگان نيز برسد كه مردگان در گور بشارت به هم دهند به قدوم امام عليه السّلام . و تا روز مرگ پير نشود . و بعد از وى به چهل روز قيامت باشد و خروج اموات از قبور . « 3 »
قاعدهء چهاردهم : در علامات خروج
گويند : خروج نكند تا شصت كس دعوى نبوّت نكنند ، « 4 » و دوازده كس دعوى كنند كه ما مهدىايم . « 5 » و خروج سفيانى ، و طلوع آفتاب از مغرب ، و قتل نفس زكيّه ، و ندا از آسمان اوّل روز كه : الا انّ الحقّ مع علىّ و شيعته . و ابليس لعين در آخر روز ندا كند كه : الا انّ الحقّ مع عثمان و شيعته . فعند ذلك يرتاب المبطلون . و خروج قائم باشد . « 6 »
هامش
( 1 ) - اعلام الورى / 433 .
( 2 ) - شامه : خال .
( 3 ) - اعلام الورى / 434 - 435 .
( 4 ) - اعلام الورى / 426 .
( 5 ) - اعلام الورى / 426 .
( 6 ) - اعلام الورى / 426 .