باب فى ذكر ابى الحسن موسى بن جعفر الكاظم صلّى اللّه عليهما
ولادت آن حضرت به ابواء بود - و آن منزلى است ميان مكّه و مدينه - بسبع خلون من سنة ثمان و عشرين و مائة . و وفات وى به بغداد بود در حبس سندىّ بن شاهك - عليه اللّعنة و العذاب - لخمس بقين من رجب . و قيل : لخمس خلون منه سنة ثلاث و ثمانين و مائة . عمر شريفش پنجاه و پنج سال بود .
مادر وى امّ ولد حميدة البربريّه . او را حميدهء مصفّاة گويند . و كنيت وى ابو الحسن و ابو ابراهيم و ابو على ، معروف به عبد صالح و به كاظم . مدّت امامت وى سى و پنج سال ، و قيام به كار امامت در سال بيستم بود . و در ايّام امامت آن حضرت بقيّهء ملك منصور بود . و بعد از او مهدى پسرش بيست سال و ماهى ، پس پسر مهدى هادى موسى بن محمّد سالى و ماهى ، بعد از وى هارون بن محمّد ملقّب به رشيد . و يازده سال از ملك رشيد گذشته بود كه امام به درجهء شهادت رسيد مسموم زهر خورده در حبس سندى . و در بغداد مدفون است در مقابر قريش .