شمشك « 1 » ونعلين پوشند كه دل را اندكى نرمش بخشد وكمي خشك است * . ايشان نماز تراويح را در دو بار مىخوانند وكودكان را جلو مىاندازند . ايشان نوروز ومهرگان را با مجوسان عيد مىگيرند « 2 » .
فاحشة خانهها در شيراز با جواز رسمي آشكار وپذيرفته شدهاند [ مردم همانند گرمابه بدانجا آمد وشد دارند ] .
تاريخ : ايشان با روز وماه پارسى گاه شمارى مىكنند كه چنين است : فروردين ماه ، ارديبهشت [ ماه ] خرداد [ ماه ] ، تير ماه ، مرداذ ، شهرير ، مهر ، آبان ، آذر ، دى ، بهمن ، اسفندارمذ . هر روز ماه نامى دارد كه تاريخ گذارى ديوانها بر آن است ، همانند روزهاى هفته « 3 » در سر -
هامش
( 1 ) چمشاك ؟ چمتاك 153 : 17
( 2 ) ايرانيان كه نمىتوانستند از آداب ورسوم ودانش پدران خود ببرند ، آنها را به زبان عربى حاكم ترجمه مىكرده ، بر امامان زمان خويش از فرزندان خانهنشين شدهء پيامبر عرضه مىنموده ، با گرفتن تأييد ايشان آنها را به صورت قانون پذيرفته شده ، با عنوان « حكم امضائى » در مقابل « حكم تأسيسى » وارد دين اسلام ومذهب شيعه مىكردند . نمونهء اين رفتار ايشان در مورد گاه شمارى وتاريخ شمسي حديث « نوروزيه » معلا بن خنيس ( م 145 ) مىباشد . اين مرد إيراني از موالى امام جعفر صادق ( ع ) ( م 148 ) بوده نوروز را با نام سى روزهاى شمسي به نزد آن امام برده تأييد امام را بگرفت واز اين رو جشن نوروز در ميان شيعيان جنبهء مذهبي نيز دارا مىباشد . حديث معلا بن خنيس در باب 24 كتاب « بستان العارفين » ( چ . رجائي .
ص 289 - 298 ) آمده است . وخواجة نصير طوسي ( م 672 ) نيز آن را به نظم فارسي سروده است ( ذريعة 24 : 206 ) ملا فيض كاشاني ( م 1091 ) اين حديث را به تفصيل آورده كتابچهاى بنام « نوروز وسى روز » ساخته است ( ذريعة 24 : 380 ) حديث معلا سبب پيدايش كشاكشى گسترده ميان فقيهان در قرنهاى 2 تا 5 ) دربارهء تعيين روز آغاز هر ماه شد ، آيا أول ماه با رؤيت هلال ماه ثابت مىشود يا با پايان عدد سى روز ؟ ( ذريعة 24 : 176 - 177 و 25 : 239 )
( 3 ) نسبت دادن هفته به سرزمينهاى ديگر اگر احتمال نفى هفته را در استان فارس به ميان آورد ، در ديگر شهرستانها چنين نيست . زيرا كه در إيران